تحلیل نحوه بکارگیری منابع فرهنگ اقلیمی و بومی در تولید اثر خلاقه ادبی (مطالعه موردی اهل هوا و ترس و لرز غلامحسین ساعدی)
نویسندگان
1 دانشگاه ولایت ایرانشهر
doi
2634.20.82.85چکیده
فرهنگ اقلیمی، مجموع باورها، افکار، عواطف، روحیات و ارتباطات اعضای جامعه بومی است که یکی از منابع غنی در تولید آثار ادبی شناخته میشود. همین زمینه مشترک، شدهاست نویسندگان برجستهای نظیر جلالآلاحمد و غلامحسین ساعدی در کنار خلق آثار ادبی به مطالعه و تحقیق و تدقیق در فرهنگ عامه مناطق مختلف ایران بویژه نواحی کمتر شناخته شده روی بیاورند. نگارنده در این مطالعه در پی آن است تا چگونگی بهکارگیری عناصر فرهنگ اقلیمی و بومی را در تولید اثر ادبی بر مبنای دو اثر غلامحسین ساعدی اهل هوا و ترس و لرز بررسی کند. روش مطالعه تطبیقی- تحلیلی است. نتیجه این بررسی نشان میدهد که ساعدی در نگارش ترس و لرز عمده مصادیق و عناصر داستانی را نظیر زمان، مکان، شخصیتهای داستانی و گرهافکنی و گرهگشایی از مجموعه باورهای بومی و اقلیمی مردم جنوب گرفته است؛ بهعنوان مثال زمان در ترس و لرز مطابق باورهای عامیانه غیرتقویمی و اسطورهای است.