تحلیل میزان تاثیر زیرساخت های شهری بر کارایی شهرهای جدید( نمونه موردی: شهر جدید هشتگرد و پردیس )
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی واحد امارات، دبی، دانشگاه آزاداسلامی، امارات متحده عربی
2 استادیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه ریاضی دانشکده علوم پایه، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشکده علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.294533.3205چکیده
گسترش شهرنشینی و تمرکز امکانات در کلانشهرها، مردم را ناگزیر به سکونت در این شهرها نموده است. شهرهای جدید در راستای حل این مشکلات و سازماندهی سرریز جمعیت تأسیس شدهاند. بررسی زیرساختهای شهری شهرهای جدید، سبب میگردد تا نقاط قوت و ضعف آنها استخراج گردد. برنامهریزی صحیحتری در راستای جذب جمعیت شکل گیرد و ضریب ماندگاری در این شهرها بالاتر رود. بر همین اساس در این پژوهش دو شهر جدید پردیس و هشتگرد با هدف سنجش میزان رضایتمندی شهروندان از زیرساختهای شهری مورد بررسی قرار گرفتهاند. معیارها و شاخصها از طریق مروری بر متون معتبر جهانی تبیین شده اند و میزان رضایت از طریق پرسشنامه (381 عدد) در هر شهر جمع آوری شده است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی بوده و بهمنظور بررسی شاخصها از روش تحلیلهای آزمون تی تک نمونهای، مدل تحلیل عاملی و رگرسیون خطی در محیط نرم افزار آموس مورد تجزیه و تحلیل اماری قرار گرفته اند. بدین منظور، در ابتدا معناداری و برازندگی شاخص ها موردبررسی قرار گرفته است و سپس به روش تحلیل عاملی پرداخته و بار هر عامل استخراج گردید. با استفاده از روش رگرسیون خطی به اولویت بندی شاخص ها در محدوده های مورد مطالعه پرداخته شد. نتایج حاکی از آن است که میزان رضایت شهروندان از معیار حکمرانی(عدالت و برابری) و عملکردی در شهر جدید پردیس و معیار اقتصادی و منظر شهری در شهرجدید هشتگرد بیشتر بوده است. از سویی دیگر، معیارهای اقتصادی شهر جدید پردیس و اجتماعی-فرهنگی در شهرجدید هشتگرد کمترین میزان رضایت به خود اختصاص داده است.
