مدل پویای سنجش آمادگی جهت ورود به حوزه بانکداری دیجیتال

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران

4 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران

doi
چکیده

همگام با پیشرفت فناوری‌ها در حوزه اطلاعات و ارتباطات بانک‌ها به‌منظور راضی نگه‌داشتن مشتریان خود ناچار به تحول در سیستم‌های خود و استفاده از این فناوری‌های جدید هستند بدین منظور در زمینه ورود به عرصه‌های مختلف دیجیتال در حال برنامه‌ریزی هستند و ارزیابی از آمادگی آن‌ها جهت سنجش میزان و سطح موفقیت از اهمیت بالایی برخوردار است. مشخص کردن میزان آمادگی پذیرش، استفاده و به‌کارگیری فناوری‌های نوین و کاربردهای مرتبط با آن‌ها در درون و برون سازمان‌ها از جمله مواردی است که موردتوجه و تأکید است. این پژوهش با بررسی مبانی نظری، تجربی و همچنین مدل‌های موجود مرتبط با موضوع موردمطالعه، ضمن در نظر گرفتن نقاط قوّت و ضعف هر یک از آن‌ها؛ ابعاد و مؤلفه‌های آمادگی جهت پذیرش و ورود به حوزه بانکداری دیجیتال را با طبقه‌بندی جدیدتری از آن‌ها در قالب مدلی پویا ارائه نموده است. روش تحقیق این پژوهش ترکیبی (کیفی - کمی) و جامعه آماری آن صنعت بانکداری است. در فاز کیفی با 15 خبره دانشگاهی و نظام بانکی ایران، در قالب پنج راند پنل دلفی ارتباط برقرار شد و در نتیجه آن، عوامل اصلی مدل در قالب ابعاد و مؤلفه‌ها احصاء، استخراج و نهایی شده است. در فاز کمی پژوهش پیش‌فرض‌های مختلف در مدل مدنظر پژوهش برای نظام بانکی کشور، با استفاده از پویایی‌شناسی سیستم‌ها مورد آزمون و شبیه‌سازی قرار گرفت که نتایج آن حاکی از توجه و تمرکز مدیران، سیاست‌گذاران و بازیگران نظام بانکی کشور به متغیرهای اصلی پژوهش یعنی؛ آمادگی دیجیتال، سیاست‌های تشویقی و بهبود کیفیت سیستم می‌باشد.