زمینههای ناموزونی تاریخی- فرهنگی در شعر معاصر با تکیه بر شعر مهدی اخوان ثالث
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
2 دانشگاه مازندران
3 دانشگاه مازندران
doi
2634.20.80.145چکیده
تأثیر ناموزونی تاریخی- فرهنگی در شعر معاصر به مثابۀ یکی از ارکان اصلی فرهنگ جامعه و بویژه شعر اخوان از شاعران نوپرداز معاصر، مشهود است. این مقالۀ توصیفی- تحلیلی در پی این است که ضمن بررسی تجربۀ تاریخی مدرنیته در ایران، عوامل و زمینههای ایجاد ناموزونی تاریخی- فرهنگی را در شعر معاصر و جلوههای آن در شعرهای اخوان، آشکار سازد. بررسیها نشان میدهد که شعر اخوان در سه حوزۀ صورت و محتوا، زبان و قالب، ناموزونی زیادی دارد؛ بدین معنا که صورت شعر، نو و مدرن است اما محتوای آن بهجای هماهنگی با صورت و بازتاب ارزشهای مدرن به تأسّی از منتقدان غربی مدرنیته، غرب و ارزشهای آن را زیر سؤال میبرد. همچنین، کاربرد زبان کهن در کنار زبان امروزی و کاربرد همزمان قالبهای گذشتۀ شعر فارسی و نیمایی، نشانگر ناموزونی شعر اخوان است.