بررسی اثر خستگی عضلات ثبات‌دهنده مرکزی بر فاکتورهای کینماتیکی اندام فوقانی درپرتاب بالای سر: شناسایی عوامل خطرزای آسیب‌های شایع در بازیکنان سافت بال

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی ایران

2

3 دانشگاه شهید بهشتی

doi
10.22084/rsr.2023.26172.1637
چکیده

زمینه و هدف: آسیب‌های ناشی از استفاده مکرر از اندام فوقانی در رشته سافت بال بسیار رایج است. با توجه به اهمیت عضلات ثبات دهنده مرکزی و اثرات منفی خستگی این عضلات بر زنجیره حرکتی، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر خستگی عضلات ثبات دهنده مرکزی بر فاکتورهای کینماتیکی اندام فوقانی درپرتاب بالای سر: شناسایی عوامل خطرزای آسیب های شایع در بازیکنان سافت بال بود. روش بررسی: تعداد 12 دختر سافت‌بالیست لیگ کشوری، بین سنین ۲۰ تا ۳۰ سال و ۱۸BMI تا ۲۵ انتخاب شدند و در قالب یک گروه پروتکل خستگی عضلات ثبات دهنده مرکزی را بین پیش آزمون و پس آزمون اجرا کردند. اطلاعات کینماتیکی اندام فوقانی از مرحله تماس پا تا لحظه رهایی توپ با استفاده از هشت دوربین با فرکانس نمونه برداری ۵۵۰ فریم در ثانیه و سیستم ثبت حرکت کوالیسیس جمع آوری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی همبسته و ویل کاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: خستگی عضلات ثبات دهنده مرکزی باعث افزایش معنی‏داری در مقادیر زاویه ابداکشن افقی در لحظه تماس پا (۰/۰۱=P)، حداکثر زاویه چرخش خارجی شانه ((۰/۰۴=P) شد، اما هیچ تاثیر معنی‏داری بر روی زاویه ابداکشن شانه در لحظه تماس پا و لحظه رو به هدف (۰/۰۵<P) نداشت. نتیجه‏گیری: پژوهش حاضر نشان داد که خستگی عضلات ثبات دهنده مرکزی بر فاکتورهای کینماتیکی خطرساز آسیب‏های شانه تاثیر دارد و باعث تغییر در الگوی حرکتی پرتاب در بازیکنان سافت بال می‏شود.