بررسی هم‌معنایی (طبع، ختم، غلف و صرف) در ترجمه‌های بهبودی، صادقی تهرانی، مجتبوی و مکارم شیرازی

نویسندگان

1 دانشگاه رازی، کرمانشاه

2 دانشکده علوم قرآنی شهید اشرفی اصفهانی، کرمانشاه

doi
چکیده

در زبان و ادبیات عرب گاه واژگان با الفاظ و اعراب متفاوت در معنایی واحد به کار می­روند. از آن جایی که زبان قرآن نیز عربی است دیده می­شود در آیاتی الفاظی در یک معنا وارد شده­اند. شناخت هم معنایی واژگان در دست یابی به این واژگان در قرآن بسیار حائز اهمیت است و البته این اهمیت در بحث ترجمه بسیار خود نمایی می­کند. آنجا که باید بررسی شود که مترجمان تا چه اندازه در شناخت این واژگان هم معنا و البته ارائه معنای درست آنها کوشا بوده و به درستی عمل نموده­اند؟ این پژوهش به بررسی چهار واژه «طبع، ختم، غلف و صرف» در هم نشینی با واژه قلب می­پردازد و معنای ارائه شده توسط مترجمان مورد نظر را بررسی می­کند.

کلیدواژه‌ها