بررسی هممعنایی (طبع، ختم، غلف و صرف) در ترجمههای بهبودی، صادقی تهرانی، مجتبوی و مکارم شیرازی
نویسندگان
1 دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشکده علوم قرآنی شهید اشرفی اصفهانی، کرمانشاه
doi
چکیده
در زبان و ادبیات عرب گاه واژگان با الفاظ و اعراب متفاوت در معنایی واحد به کار میروند. از آن جایی که زبان قرآن نیز عربی است دیده میشود در آیاتی الفاظی در یک معنا وارد شدهاند. شناخت هم معنایی واژگان در دست یابی به این واژگان در قرآن بسیار حائز اهمیت است و البته این اهمیت در بحث ترجمه بسیار خود نمایی میکند. آنجا که باید بررسی شود که مترجمان تا چه اندازه در شناخت این واژگان هم معنا و البته ارائه معنای درست آنها کوشا بوده و به درستی عمل نمودهاند؟ این پژوهش به بررسی چهار واژه «طبع، ختم، غلف و صرف» در هم نشینی با واژه قلب میپردازد و معنای ارائه شده توسط مترجمان مورد نظر را بررسی میکند.