معاصر سازی اشعار کهن غنایی در منتخبی از رمانهای معاصر فارسی
نویسندگان
1 دانشگاه شهرکرد
2 دانشگاه شهرکرد
3 دانشگاه شهرکرد
doi
2634.19.78.1چکیده
هدف این پژوهش بررسی معاصرسازی اشعار کهن غنایی در برخی از رمانهای فارسی (زمستان 62، بامداد خمار، چشمهایش، روی ماه خدا را ببوس، دال و همنوایی شبانه ارکستر چوبها) بر مبنای روش اسنادی است. نتایج پژوهش نشان میدهد در این آثار، نویسندگان، بیشتر به معاصرسازی شعر شاعرانی چون مولانا، سعدی، خیام و بویژه حافظ پرداخته و خوانشی نو از اشعار غنایی، مانند نشاندادن فاصلۀ طبقاتی و وضعیت هر طبقه ارائه کردهاند. آنان برای نشاندادن ذهنیت شخصیتها و هویتشان از اشعار کهن غنایی استفاده کردهاند. درونمایه بسیاری از این رمانها از طریق این اشعار انتقال داده شده یا درونمایۀ رمان، برگرفته از فکر مسلط بر آنهاست. همچنین این اشعار در توصیف مکان، فضاسازی، ایجاد واقعگرایی و ارتباط بین فرهنگ گذشته و معاصر در ایران نقش مهمی داشته است.