معاصر سازی اشعار کهن غنایی در منتخبی از رمانهای معاصر فارسی

نویسندگان

1 دانشگاه شهرکرد

2 دانشگاه شهرکرد

3 دانشگاه شهرکرد

doi
2634.19.78.1
چکیده

هدف این پژوهش بررسی معاصرسازی اشعار کهن غنایی در برخی از رمانهای فارسی (زمستان 62، بامداد خمار، چشمهایش، روی ماه خدا را ببوس، دال و همنوایی شبانه ارکستر چوبها) بر مبنای روش اسنادی است. نتایج پژوهش نشان می­دهد در این آثار، نویسندگان، بیشتر به معاصرسازی شعر شاعرانی چون مولانا، سعدی، خیام و بویژه حافظ پرداخته­ و خوانشی نو از اشعار غنایی، مانند نشاندادن فاصلۀ طبقاتی و وضعیت هر طبقه ارائه کرده­اند. آنان برای نشاندادن ذهنیت شخصیت­ها و هویت­شان از اشعار کهن غنایی استفاده کرده­اند. درونمایه بسیاری از این رمانها از طریق این اشعار انتقال داده شده یا درونمایۀ رمان، برگرفته از فکر مسلط بر آنهاست. هم‌چنین این اشعار در توصیف مکان، فضاسازی، ایجاد واقعگرایی و ارتباط بین فرهنگ گذشته و معاصر در ایران نقش مهمی داشته­ است.