الگوی راهبردی مدیریت دانش در برنامه‌ریزی انتظامی شهری

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا

2 عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا

doi
10.22034/jgeoq.2023.186615.1939
چکیده

در برنامه‌ریزی‌های شهری مبتنی بر مدیریت دانش، دانش انتظامی مؤلفه‌ای کلیدی در استقرار امنیت پایدار تلقی می‌شود. از سوی دیگر شهرسازی دانش بنیان، به تازگی توجه متخصصین شهری را به خود جلب کرده است و دلیل آن نیز علایق مشترکی است که بین ساختارهای مدیریتی شهر و سیاست‌های توسعه‌ای وجود دارد. لذا با توجه به ارتباط مفهوم توسعه و پیشرفت تکنولوژی در امور اقتصادی-اجتماعی با امنیت انتظامی، هدف از این مقاله، بررسی راهبرد و تأثیر مدیریت دانش، فناوری و نوآوری متناسب با شرایط و پتانسیل‌های شهری در ارتقاء امنیت انتظامی می‌باشد. این مقاله با بررسی و تلفیق دو گرایش از حوزه مطالعاتی مدیریت با روش کتابخانه‌ای و اسنادی و بهره‌جستن از اسناد بالادستی، نظرات خبرگان، منابع معتبر علمی و تجربی به رشته تحریر درآمده که با روش تحلیل عاملی تأییدی و از طریق نرم‌افزار SmartPLS نسبت به ارائه و تأیید الگوی پیشنهادی اقدام شده است. جامعه و نمونه آماری نیز از دو گروه نخبگان در سطح مدیران عالی شهری و انتظامی کلان‌شهرهای تهران بزرگ، کرج، اصفهان، شیراز، مشهد، تبریز و ارومیه به تعداد 14 نفر برای مصاحبه عمیق در راستای کشف مؤلفه‌ها و شاخص‌های مدل و گروه دوم در سطح کارشناسان حوزه انتظامی و شهری کلان‌شهرهای مذکور به تعداد 93 نفر برای ارزیابی مدل و تکمیل پرسشنامه‌های بسته‌محقق‌ساخته انتخاب شدند. محققین در فرجام یافته‌های خود به تبیین نقش پنج مؤلفه اساسی مدیریت دانش در برنامه‌ریزی انتظامی شهری شامل؛ منابع انسانی، فناوری اطلاعات، فرهنگ، رهبری و ساختار پرداختند که برابر خروجی‌های مدل، 85 درصد از تغییرات برنامه‌ریزی انتظامی شهری توسط این پنج متغیر تبیین می‌شود. بنابراین مدیریت دانش و دسترسی به موقع و موثق به رویدادها و وقایع کشور با پشتیبانی فن‌آوری‌های نوین، از الزامات امنیت انتظامی در برنامه‌ریزی‌های شهری بوده و با ایجاد اشراف اطلاعاتی که زایده مدیریت دانش است، می‌تواند ضمن تصمیم‌سازی مؤثر برای مراجع برنامه‌ریز و تصمیم‌گیرنده انتظامی، نقش قابل ملاحظه‌ای در کیفیت مدیریت شهری داشته ‌باشد.

کلیدواژه‌ها