رسالهای در دفاع از شعر از قرن نهم هجری آذری اسفراینی (830 ق/ 1426 م)
نویسندگان
1 دانشگاه گلستان
doi
10.48311/lcq.2026.116785.82701چکیده
نقد دینی و اخلاقی شعر و ارتباط بین شعر و شرع یکی از مسائل مهمی است که شعرا و حکمای مختلف در تاریخ نقد ادبی به آن پرداختهاند. یکی از این شاعران حکیم آذری اسفراینی است که در سال 830 ق رسالهای در دفاع از شعر نوشت، که در آن برای دفاع از ارزش، جایگاه و کارکرد شعر نکات قابل توجهی مطرح کرده است که از دیدگاه تاریخ نقد ادبی در ایران ارزشمند است. او در این رساله میخواهد برای مشروعیت بخشیدن به شعر جایگاهی در کنار وحی و احادیث بیابد و دربارۀ آیات و احادیثی که در ذم و نکوهش طایفۀ شعرا آمده است، روشنگری کند. او برای دفاع از شعر دلایلی میآورد که مبتنی بر قداست شعر است، همچون شاعر بودن انبیا و اولیا، عطیه دادن پیامبر و ائمه به شعرا، ایمان آوردن ارواح شعرا به اسلام و داستانهای غیبی مبتنی بر کمال مرتبۀ روحانی شعرا. در کنار این دلایل به دلایل دیگری همچون استشهاد به شعر در متون، وابستگی موسیقی به شعر، استقبال مخاطبان و جایگاه رفیع شاعران نزد ملوک گذشته استناد میکند. علاوه بر اینها آذری با همان نگاه مذهبی دو ویژگی برای شاعران این اشعار ذکر میکند که عبارت است از داشتن تحقیق و توفیق درکنار هم و دسترسی داشتن به کمال و جمال و جلال الهی.