بررسی تاثیر نماهای ساختمانی بر تغییرات دما در دره‌های شهری در اقلیم کلان شهرها (نمونه موردی: کلان شهر تهران )

نویسندگان

1 دانشیار گروه معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 دانشیار مدعو گروه معماری، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 دانشجوی دکتری معماری، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2022.158198
چکیده

دره‌های شهری در معرض تابش خورشیدی بر تشدید ریز اقلیم‌ها موثر است. جرم حرارتی مصالح نما و خصوصیات حرارتی سطوح در تشدید جزیره حرارتی شهری(UHI) تاثیر دارد. افزایش دما سبب دور شدن از شرایط آسایش محیطی و افزایش مصرف انرژی در شهرها می شود. با بررسی رفتار حرارتی مصالح نما و خصوصیات حرارتی آنها می‌توان به میزان تاثیرآنها بر افزایش دما دست یافت. جهت دست‌یابی به این امر با استفاده از الگوریتم ژنتیک SPA2 تاثیر مصالح بر افزایش دما بررسی شده است. برای این منظور ابتدا یک مدل خیابان با شرایط اقلیمی شهر تهران در نظر گرفته شده و با استفاده از نرم افزارهای گرس‌هاپر و لیدی‌باگ، رفتار حرارتی مصالح نما و نسبت پنجره به دیوار (WWR) و ارتفاع نما به عرض خیابان بر تغییرات دمایی دره حرارتی بررسی شده است. نتایج پژوهش نشان داد که دمای تابشی محیط در مصالح با نماهای شیشه ای و سطوح انعکاسی افزایش بیشتری یافت.