بررسی ترجمه کهنِ خطبه شقشقیه ـ تصحیح عزیزالله جوینی ـ از منظر الگوی نقد ترجمه نیومارک (1988)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
نهجالبلاغه با ترجمه فارسی قرن پنجم و ششم، کهنترین ترجمهای است که از کتاب گرانسنگ نهجالبلاغه در دست ماست. این ترجمه بر خلاف اهمیت زبانی و ادبیاش، کمتر مورد توجه زبانشناسان و ترجمهپژوهان بوده است. به همین خاطر، پژوهش حاضر در صدد است تا به عنوان یکی از اولین پژوهشها در این زمینه، به بررسی و نقد ترجمه خطبه مشهور «شقشقیه» با تکیه بر الگوی نقد پیتر نیومارک (1988) بپردازد. یافتههای این پژوهش که با روش توصیفی - تحلیلی، نگاشته شده، نشان میدهد که مترجم در ترجمه واژگان بیشتر از راهکار انتخاب معادل فرهنگی و در ترجمه استعارات، بیشتر از راهکار بازسازی تصویر استعاری استفاده کرده است. وی هر چند روش تحت اللفظی را برگزیده است اما از حیث ساختارهای دستوری، تابع بی قید و شرط متن مبدأ نبوده و مواردی از تغییر در ترجمهاش وجود دارد؛ این تغییرات گاهی به خاطر مسائل ایدئولوژیک و گاهی نیز به دلایل زبانی اتفاق افتاده است.
