مطالعه تنوع آللی جایگاهژنی GLU-B1 در برخی از گندمهای دوروم ایران با استفاده از نشانگر STS
نویسندگان
1 دانشیارگروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان
2 استادیارگروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان
3 دانشجوی کارشناسیارشد بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان
doi
چکیده
ارزیابی تنوع ژنتیکی یک ابزار مفید و کارآمد جهت استفاده مفید از ژرمپلاسم میباشد که به این منظور، در این تحقیق 30 ژنوتیپ مختلف گندم دوروم بهکمک 3 جفت آغازگر اختصاصیبرای مکان ژنی(GLU-B1)مطالعه و بررسی گردید. در مجموع 9 آلل در لوکوس GLU-B1 یافت شد. بیشترین فراوانی مربوط به آللb (BY8) بود. میزان تنوع ژنتیکی برای هر آغازگر نشان داد که آغازگر B1.2 (85/0) قادر به شناسایی چندشکلیهای بیشتری نسبت به سایر آغازگرها است. تجزیه خوشهای بهروش UPGMA انجام شد و در ضریب تشابه 62/0 براساس روش جاکارد ارقام به هشت گروه اصلی تفکیک شدند. نتایج نشان داد که نمونههای گندم دوروم منابع ارزشمندی از لحاظ زیرواحدهای سنگین گلوتنین هستند و میتوان از آنها در برنامههای اصلاحی جهت بهبود کیفیت محصولات حاصل از گندم استفاده کرد.