مطالعه تنوع آللی جایگاه‌ژنی GLU-B1 در برخی از گندم‌های دوروم ایران با استفاده از نشانگر ‌STS

نویسندگان

1 دانشیارگروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان

2 استادیارگروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد بیوتکنولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل، سیستان و بلوچستان

doi
چکیده

ارزیابی تنوع ژنتیکی یک ابزار مفید و کارآمد جهت استفاده مفید از ژرم­پلاسم می­باشد که به این منظور، در این تحقیق 30 ژنوتیپ مختلف گندم دوروم به­کمک 3 جفت آغازگر اختصاصیبرای مکان ژنی(GLU-B1)مطالعه و بررسی گردید. در مجموع 9 آلل در لوکوس GLU-B1 یافت شد. بیشترین فراوانی مربوط به آللb (BY8) بود. میزان تنوع ژنتیکی برای هر آغازگر نشان داد که آغازگر B1.2 (85/0) قادر به شناسایی چند­شکلی­های بیشتری نسبت به سایر آغازگر­ها است. تجزیه خوشه­ای به­روش UPGMA انجام شد و در ضریب تشابه 62/0 براساس روش جاکارد ارقام به هشت گروه اصلی تفکیک شدند. نتایج نشان داد که نمونه­های گندم دوروم منابع ارزشمندی از لحاظ زیرواحد­های سنگین گلوتنین هستند و می­توان از آنها در برنامه­های اصلاحی جهت بهبود کیفیت محصولات حاصل از گندم استفاده کرد.