تحلیل تطبیقی ظرفیت‌های همسان رمان «سه شنبه‌ها با موری» با مثنوی مولوی

نویسندگان

1 دانشگاه نیشابور

doi
10.2634/Lire.18.74.1
چکیده

بروز نسبیت انگاری معرفتی در قالب آنومیهای اجتماعی و مسائلی چون ناهنجاریها و بحرانهای عاطفی و هویتی، تزلزل و سرخوردگیهای روانی، نتیجه مبنا قرار گرفتن جریان مدرنیته و حاکمیت پارادایم پوزیتویسم است. این موارد به عنوان مسائل حیاتی زندگی بشری در برهه­ های مختلف مورد توجه بوده است که مصداقهای آن را می ­توان در دو اثر سه ­شنبه ­ها با موری و مثنوی مولوی مشاهده کرد. رمان سه ­شنبه­ ها با موری یکی از آثار قابل توجه دنیای غرب بر مسأله­ گرفتاری دائم بشریت در دام مادیت و غفلت از خودشناسی(عشق و مهرورزی، مرگ، معنویت و آگاهی و...) تأکیدکرده است. همین موارد به گونه ­ای دیگر در مجموعه آثار مولوی به طور اخص، مثنوی معنوی مورد توجه است. پژوهش می­ کوشد با روش تحلیل تطبیقی، مبتنی بر مکتب امریکایی به تجزیه و تحلیل محتوای این دو اثر و ارائه­ راهکارهای مطلوب به منظور برون رفت از وضعیت حاکم بر زندگی انسانها دست یابد. یافته ­های تحقیق حاکی است که وجه غالب هردو اثر، مطرح کردن بحران گرفتاری بشریت در دام عالم مادی است. تمایز دو اثر را می­ توان در تأکید مولوی بر فراتر رفتن از عوامل مادی وتکیه ­بر هستی ­شناسی عرفان اسلامی اشاره کرد.