طبقه‌بندی و تحلیل بنمایۀ مرگ عشّاق در منظومه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های عاشقانه فارسی

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشگاه تربیت مدرس

3 دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.2634/Lire.18.71.1
چکیده

یکی از بنمایه‌های داستانی منظومه­های عاشقانه "مرگ عشّاق" است. سراینده در این متون هنر خود را به کار می‌گیرد تا مرگ قهرمان را همانند تولّد او، حادثه­ای به یادماندنی توصیف کند. این تحقیق به روش توصیفی‌تحلیلی به این سؤالات پاسخ می‌دهد که بنمایۀ مرگ عشّاق در منظومه‌های عاشقانۀ فارسی را چگونه می توان طبقه‌بندی کرد و هر زیرگونۀ آن چه نقشی در روایت داستان ایفا می‌کند. برای این منظور کتاب "یک‌­صد منظومۀ عاشقانه فارسی" (ذوالفقاری،1394) مبنای کار قرار گرفت و این نتیجه به دست آمد که سه گونۀ مرگ طبیعی، خودکشی و قتل به همراه زیرگونه‌ها و عللی برای عشّاق اتّفاق ­افتاده است.