کهن‌الگوی ضدقهرمان، قهرمانِ شعر پست‌ مدرن

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

3 عضو هیأت علمی، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد آستارا، دانشگاه آزاد اسلامی، آستارا، ایران

doi
چکیده

در نقد کهن‏الگویی شعر پست‏مدرن، می‏توان نشانه‏های واضحی از ضمیر ناخودآگاه جمعی را مشاهده کرد. ازجملۀ این نشانه‌ها، کهن‌الگوی ضدقهرمان است. کهن‌الگوی ضدقهرمان در شعر پست‌مدرن به ‌صورت‌های مختلف به‌خصوص «آنیما»، «آنیموس» و «خویشتن» چنان پررنگ و متنوع حضور یافته است که گاه خواننده را در تشخیص جایگاه قهرمان از ضدقهرمان دچار تردید و سردرگمی می‌سازد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، سعی کرده است تا جایگاه و کارکرد کهن‏الگوی ضدقهرمان را در جریان روایت شعری پست‏مدرن مشخص کند. نتایج این بررسی نشان داد که شاعران پست‏مدرن تا زمانی که کهن‏‏الگوی ضدقهرمان در برابر شرایط اجتماعی دست به اعتراض می‏زند، مورد ستایش قرار گرفته و در زمرۀ قهرمانان از او ستایش می‏شود، اما زمانی که این نقش سبب آسیب دیدن کهن‏الگوی خویشتن یا سایر کهن‏الگوهای مثبت فرد می‏شود، دیگر مورد حمایت قرار نمی‏گیرد.