آثار تغییرات فنی و نهادی بر رشد تولید کشاورزی ایران
نویسندگان
1
2
doi
10.30490/aead.2002.132351چکیده
اختلاف میان در بنگاه کشاورزی در تولید واقعی و تولید بالقوه، در تفاوت ظرفیت استفاده از دانش فنی ترین نهفته است. بر این اساس در مقاله حاضر اثر تغییرات فنی و نهادی، به عنوان عناصری از دانش فنی روی رشد تولید کشاورزی بررسی شده است. تغییر فنی موجب تغییر در چگونگی فوریت و فرصت های ممکن برای خانوارهای روستایی می شود. آثار تغییر فنی در خانوارهای روستایی متفاوت است و حتی امکان دارد باعث تحلیل رفتن اساس بقای زندگی تولید کننده کشاورزی شود. با استفاده از رویکرد تجربی مرز تصادفی «فن»، آثار ناشی از افزایش نهاده های فیزیکی و تغییرات فنی و نهادی روی رشد تولید کشاورزی محاسبه شده است. متوسط رشد سالانه تولید کشاورزی در ایران طی دوره ۱۳۳۸-۷۶ برابر ۴ درصد بوده است که نزدیک به ۸۰ درصد آن به رشد عوامل فیزیکی و ۲۰ درصد دیگر به رشد تغییرات فنی مربوط می شود که می تواند روی مالکیت عوامل و چگونگی بنای فعالیت های کشاورزی و فعالیت های مرتبط با آن تأثیر گذارد. این نتایج در مقایسه با چین (۶۰ به ۲۰) نشان می دهد که برای بالا بردن تولید قاعدتاً سهم دانش فنی باید در کشاورزی افزایش یابد. چرا که افزایش بهره وری وابسته به آن است.