رویکرد فقه و نظام قضایی ایران، مصر و فرانسه نسبت به اشتغال زنان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
3 استادیار گروه حقوق، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
doi
10.22034/ejs.2023.408442.1495چکیده
زمینه و هدف: تضمین اشتغال زنان و برابری جنسیتی بهعنوان یکی از چالشهای مهم بینالمللی است که در حقوق نوشته اکثر کشورها مورد بررسی قرار گرفته است. در پژوهش حاضر سعی شده است با بررسی حقوق کشورهای ایران، فرانسه، مصر و همچنین رویة قضایی، این مسئله تبیین شود.مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی-تحلیلی است و برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانهای استفاده شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافتهها: فقه و نظام قضایی ایران، مصر و فرانسه هر یک به شیوهای به حق اشتغال زنان نگریستهاند و این اختلاف نظر و عقیده در متون قانونی و رویة قضایی با توجه به منشأ و مبنای آن متفاوت است. حقوق مصر برابری بین شهروندان را بدون تبعیض بر اساس جنسیت مورد توجه قرار داده است و بین زن و مرد در حق کار، تبعیض قائل نمیشود. حقوق فرانسه، با چشمانداز وسیعتری حق برابری زنان را مورد تأیید قرار داده است.نتیجهگیری: حق اشتغال هر فرد اعم از زن و مرد یکی از حقوق اساسی انسان هاست که در اسلام به رسمیت شناخته شده است. از طرفی ریاست شوهر در خانواده و لزوم تمکین زوجه از وی نیز از جمله حقوقی است که اسلام بر آن پافشاری دارد. اعمال این دو حق، موجب بروز اختلافات حقوقی بین زوجه میشود.