بررسی جلوه ها و انواع خشونت علیه زنان در پنج رمان دهه هفتاد شمسی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

doi
چکیده

در این پژوهش، پنج رمان برگزیده دهه هفتاد، «جزیره سرگردانی»، «خانه ادریسی­ها»، «کوچه اقاقیا»، «بامداد خمار» و «عطر‌ رازیانه» با توجه به مضمون مشترکشان در زمینه خشونت جنسی براساس الگوی فرهنگی (نظریه الین شوالتر) برای بررسی انتخاب شده است تا انواع خشونت علیه زنان و علت بازتاب نمودهای مختلف آن در این آثار بررسی شود. روش پژوهش، توصیفی– تحلیلی است. در این مقاله سعی شده است به این پرسش­ها پاسخ داده شود که در این آثار ­، پدیده خشونت علیه زنان چگونه بازنمایی شده است و زنان داستانها در مقابل خشونت علیه زنان چه واکنشی نشان می­دهند. از ترسیم «الگوی فرهنگی» داستانهای مورد نظر، این نتایج به‌دست آمد که زنان در قالب «زن سنتی» و «زن مدرن» با هویت فردی و اجتماعی با پدیده خشونت روبه‌رو می­شوند. زنان سنتی به‌تغییر هویت خود و کسب هویت اجتماعی میل ندارند و خشونت را تاب می­آورند و زنانی مانند خود تحویل جامعه می­دهند که مهمترین دلیل استمرار خشونت علیه آنها، سکوت، عدم‌اعتراض، سازش و پذیرش خشونت از سوی آنها است در حالی که زنان مدرن با هنجارهای مرد­سالارانه اجتماع کنار نمی­آیند و برای تغییر ذهنیت و هویت خود و زنان اطرافشان می­کوشند. آنها با خشونت علیه زنان مبارزه می­کنند و به الگوهای موفقی برای دیگر زنان تبدیل می­شوند. می­توان گفت مصداقهای خشونت علیه زنان در این آثار در پنج نوع «جسمی­»، «جنسی­»، «لفظی»، «روانی» و «اقتصادی» بازتاب یافته است.