ارزیابی نحوۀ استقرار فضاهای آموزشی با استفاده از مدل تلفیقی تاپسیس و آنتروپی شانون
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قزوین، ایران
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، ایران
3 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، ایران
doi
10.22059/jhgr.2015.51237چکیده
فضاهای آموزشی، از مهمترین کاربریهای شهری محسوب میشود و تعیین بهینة مکان استقرار مدارس، از جملة وظایف برنامهریزان شهری است. در سالهای اخیر، افزایش ضریب شهرنشینی، زمینة استقرار نامناسب فضاهای آموزشی را فراهم کرده است. برای استقرار مناسب و منطقی اینگونه مکانها، بهکارگیری روشهای علمی، امری ضروری است. ارزیابی نحوة استقرار مدارس متوسطة دخترانه در ناحیة 2 شهر زنجان، با استفاده از مدل تلفیقی تاپسیس و آنتروپی شانون و با معیارهای سرانة فضای باز و کلاس درس، دسترسی، قدمت و امنیت ترافیکی انجام میگیرد. این پژوهش، کاربردی و روش آن توصیفی- تحلیلی است. هدف مقاله، تحلیل و ارزیابی نحوة استقرار فضاهای آموزشی مقطع متوسطة ناحیة 2 شهر زنجان و به دنبال آن، دستیابی به الگویی بهینه بهمنظور استقرار مطلوب فضاهای آموزشی، افزایش کارایی و تسهیل در بهرهبرداری آنها در سطوح مختلف است. نتایج نشان میدهد که مکان فعلی اکثر مدارس مورد مطالعه، با استانداردهای لازم برای فضاهای آموزشی مطابقت ندارد. مدارس مستقر در مرکز ناحیه، دارای ظرفیت پایین فضای باز و کلاس درس هستند و بعضی مدارس نیز سازگاری نسبتاً اندکی با کاربریهای همجوار دارند. بیشترین ناسازگاری، مربوط به استقرار مدارس در جوار خیابانهای پرتردد و ایجاد مشکلهای متعدد از جمله آلودگی صوتی، آلودگی هوا و تصادف دانشآموزان با خودروهای عبوری است. یافتههای پژوهش، بیانگر غلبة ضعفها بر قابلیتهای این مدارس است. در ماتریس نهایی وزندهی ملاحظه شد که شش مدرسه از مجموع دوازده مدرسه، کمترین میزان برخورداری را دارند.
