ارزیابی تأثیر شهرکهای صنعتی بر کیفیت زندگی نواحی روستایی پیرامونی (مورد مطالعه: شهرک صنعتی شریف، شهرستان ابهر)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تهران
2 استاد و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی، دانشگاه تهران
3 استاد و عضو قطب علمی برنامهریزی روستایی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2015.51276چکیده
ایجاد شهرکها و نواحی صنعتی، یکی از رویکردهای رایج صنعتیسازی در کشورهاست که بهمنظور تسهیل و تمرکز فعالیتها انجام میشود. درحقیقت، توسعة این قبیل مناطق صنعتی، محرک مناسبی برای افزایش تولید و بهبود بهرهوری صنایع فعال است. درنتیجه، افزایش پایداری، فرایند صنعتیسازی در روستا و کشور را امکانپذیر ساخته است. بهعبارتی فرایندی در جهت دگرگونی فناورانه در راستای بهبود کیفیت زندگی، بهویژه در مناطق روستایی بوده است و شکوفایی و توسعة روستا و کل کشور را بههمراه داشته است. پژوهش حاضر نقش شهرک صنعتی شریف بر کیفیت نواحی روستایی در شهرستان ابهر، بخش مرکزی، دهستان حومه را بررسی میکند. روش پژوهش کتابخانهای- پیمایشی (پرسشنامهای) است. برای تعیین پایایی پرسشنامه، از آزمون آلفای کرونباخ در نرمافزار SPSS استفاده شده است. پایایی پرسشنامهها برابر با 926/0 است که رقم مناسبی برای این امر بهشمار میرود. جامعة آماری، شامل روستاییان مناطق مورد مطالعه و نمونة آماری از بین روستاییان این نواحی است. برای نمونهگیری، ابتدا براساس روش کوکران، تعداد نمونهها تعیین شد و سپس نمونهها بهصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. درمجموع، 304 پرسشنامه تکمیل شد و در ادامه، برای تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و آزمون one sample t-test استفاده شد. نتایج نشان میدهد که ایجاد شهرک صنعتی شریف، بر مجموع شاخصهای کیفیت زندگی در روستاهای مورد مطالعه اثر مطلوب داشته است. در این میان، شاخص اشتغال، بیشترین تأثیر و شاخص بهداشت، کمترین تأثیر را از این شهرک پذیرفته است.