استانداردسازی پرسشنامه حضور (PQ3) در محیطهای یادگیری مجازی: ترجمه و رواسازی فارسی پرسشنامه حضور
نویسندگان
1 گروه آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه آموزش عالی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22061/tej.2022.8270.2643چکیده
پیشینه و اهداف: با ظهور یادگیری الکترونیکی چشمانداز آموزشی تغییر یافت. به دنبال این تغییرات و جداسازی فراگیران در دورههای آموزش مجازی یک حس انزوا و بیگانگی پدید آمد و به تهدیدی برای یادگیری در این دورهها تبدیل شد. نرخ ترک تحصیل از دورههای آموزش الکترونیکی در حدود 40% در مقایسه با 10% در دورههای دانشگاهی مستند شده است؛ به عبارت دیگر در مراکز آموزشی آنلاین بیش از 50% از یادگیرندگان ترک تحصیل کردند. چالشهای مربوط به فرسایش و ترک تحصیل منجر شد تا حفظ دانشجو یک عامل تعیین کننده در رتبه بندی علمی قلمداد گردد و این رتبه بندی در نهایت از اعتبار، رتبه علمی و مهمترین معیارهای موفقیت برای مؤسسات آموزش عالی حمایت کند؛ بنابراین حس حضور بهعنوان عامل مهم مطرح شد؛ زیرا با اعمال مناسب حس حضور در محیط یادگیری الکترونیکی نه تنها نرخ ترک تحصیل کاهش یافت بلکه منجر به یادگیری بهتر فراگیران شد. بنابراین مطالعه حاضر به ترجمه و اعتبارسنجی پرسشنامه حضور نسخه 3 (PQ3) پرداخت تا برای اولین بار در ایران با بررسی ساختار عاملی، روایی و پایایی ابزار پرسشنامه حضور بتوان در بسترهای متنوع محیطهای یادگیری مجازی از آن استفاده کرد.روشها: جامعه پژوهش در این مطالعه توصیفی، کلیه دانشجویان شرکتکننده در دورههای یادگیری مجازی دانشگاههای تهران در سال تحصیلی 1400- 1399 بود که از این میان330 دانشجوی کارشناسی ارشد و دکتری به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند و با ابزار پیمایشی حضور ویتمر و سینگر (26) پاسخ دادند و از این میان 200 پرسشنامه قابلتحلیل بود.یافتهها: براساس نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به روش مؤلفههای اصلی 4 عامل (درگیرکردن، کیفیتِ رابط کاربری، حمایت حسی و عامل انطباق- غوطهوری) با توجه به تعداد ارزشهای ویژه بالاتر از 1 استخراج و انتخاب شدند. این 4 عامل با توان 07/89 درصد، تغییرات کل حضور در محیطهای یادگیری مجازی را تبیین میکردند. نتایج آزمون آلفای کرونباخ برای بررسی پایایی آزمون نشان داد کل ابزار از همسانی مطلوبی (98/0) برخوردار است. نتایج آلفای کرونباخ برای خرده مقیاسها 94/0 الی 97/0 بود. نتایج تحلیل عاملی تأییدی برای بررسی روایی سازه نشان داد ساختار پرسشنامه برازش قابل قبولی با دادهها دارد و کلیه شاخصهای نیکویی برازش، مطلوب بودن مدل را تأیید کردند.نتیجهگیری: براساس نتایح تحلیل عاملی تأییدی، مرتبه دوم عاملهای درگیرکردن، حمایت حسی، عامل انطباق- غوطهوری و کیفیتِ رابط کاربری به ترتیب 69، 65، 89 و 71 درصد از واریانس حضور در محیط یادگیری مجازی را تبیین میکردند؛ بنابراین نتایج بهدست آمده حاکی از روایی و پایایی مطلوب و قابلقبول بودن عوامل ساختاری نسخه ترجمه شده پرسشنامه حضور برای استفاده در پژوهشهای مربوط به محیطهای مجازی در بین فراگیران ایرانی است.