واکاوی نقش سیاست‌گذاری داده باز بر بهینه‌یابی سیاستی در نظام آموزش عالی ایران

نویسندگان

1 دکتری، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دکتری، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
چکیده

بنابر نظر اندیشمندان و صاحبان‌نظر آموزش عالی ایران بخش قابل توجهی از مسائل و معضلات این نظام به ناکارآمدی تصمیم‌ها و سیاست‌های این بخش و مبتنی نبودن آن بر شواهد علمی و تجربی بازمی‌‌گردد. سیاست‌گذاری داده باز به عنوان مفهومی جدید که استفاده از مشارکت عمومی و ظرفیت‌های توانمند در عرصه سیاست‌گذاری عمومی را مد نظر قرار می‌دهد، می‌تواند در زمینه پشتوانه‌سازی علمی و عقلایی در راستای بهینه‌یابی سیاستی در نظام آموزش عالی ایران مورد توجه قرار گیرد. پژوهش حاضر با رویکردی آمیخته، ابتدا سعی در شناسایی الزامات سیاست‌گذاری داده باز در نظام آموزش عالی ایران با رویکردی کیفی و سپس واکاوی نقش این مهم با استفاده از آزمون رگرسیون، در بهینه‌یابی سیاستی در نظام آموزش عالی ایران داشت. در بخش کیفی مصاحبه با 9 نفر از خبرگان سیاست‌گذاری آموزش عالی ایران مد نظر قرار گرفت. در بخش کمی نیز جامعه پژوهش 360 نفر بودند که با استفاده از فرمول کوکران 186 نفر آن‌ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. نتایج حاصل از اجرای رگرسیون نشان داد که الزامات فرهنگی- اجتماعی 304/0، الزامات مدیریتی، 273/0، الزامات سیاسی- حقوقی، 197/0 و الزامات فنی– تکنولوژیکی 152/0، از واریانس متغیر بهینه‌یابی سیاستی در نظام آموزش عالی ایران را تبیین نمودند.