بررسی تأثیر موانع نوآوری بر الگوی نوآوری در شرکتهای حوزه انرژیهای تجدیدپذیر
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت سیستم و بهره وری، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت و مهندسی کسب و کار، دانشکده مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت و مهندسی کسب و کار، دانشکده مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم و صنعت، تهران، ایران
doi
چکیده
نوآوری به عنوان عامل کلیدی در رقابتپذیری کشورها و بنگاهها شناخته میشود و بنگاههای نوآور پیشزمینه یک اقتصاد پویا و رقابتی محسوب میشوند، اما بنگاهها در مسیر دستیابی به نوآوری با چالشها و موانعی مواجه هستند که دستهبندیهای مختلفی از این موانع ارائه شده است. هدف این مقاله بررسی موانع نوآوری و میزان اهمیت هر یک از این موانع و سپس بررسی نحوه تأثیر آنها بر انواع مختلف نوآوری در شرکتهای حوزه انرژیهای تجدیدپذیر است. در این راستا موانع نوآوری در قالب دو دسته موانع داخلی و خارجی شناسایی و تشریع شدهاند. نوآوری به چهار دسته نوآوریهای محصولی، فرایندی، سازمانی و بازاریابی تقسیم شده است. جامعه مورد بررسی پژوهش حاضر شرکتهای فعال در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران است که در این بین 154 شرکت فعال در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. به منظور دستیابی به این اهداف، ابتدا مدل پژوهش با استفاده از روش تحلیل عاملی و فن تحلیل مسیر مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش شش عامل را موانع داخلی و شش عامل را موانع خارجی مورد تأیید قرار میدهد. از بین این عوامل عدم شناخت مناسب بازار مهمترین مانع داخلی و کمبود منابع بیرونی برای تأمین مالی فعالیتهای نوآورانه به ترتیب بیشترین تأثیر را در ایجاد هر یک از موانع داخلی و خارجی دارند، همچنین نتایج فرضیه تحقیق نشاندهنده تأثیر این دو دسته از موانع بر تمامی انواع نوآوری در شرکتهای حوزه انرژی تجدیدپذیر است.
