وجه زنانهی نمادها در شعر معاصر فارسی و عربی (با نگاهی به شعر احمد شاملو و عبدالوهاب البیاتی)
نویسندگان
1 دانشجو زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شیراز
2 عضو هییت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
3 عضو هییت علمی گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه شیراز
doi
چکیده
پژوهش حاضر کوششی جامعهشناسی_تطبیقیست و جلوههایی از تغییر در مناسبات اجتماعی را شرح میدهد که حاصل ورود مدرنیته به جوامع ایرانی و عربی است. این پژوهش ضمن توجه به واقعیت اجتماعی جامعهی ایرانی و عربی، به چگونگی ورود نمادهای زنانه به شعر معاصر به عنوان یکی از شاخصهای تحول اجتماعی میپردازد؛ چگونگی بهرهگیری از مفاهیم زنانه، نمادها و اسطورههای زنانه در شعر عبدالوهاب البیاتی و احمد شاملو با نگاه به دفترهای شعری این دو شاعر بررسی و با یکدیگر مقایسه شده است. پژوهش در نهایت به این نتیجه میرسد که ورود نمادهای زنانه به شعر شاملو و بیاتی سرآغاز یک جریان نیست بلکه نتیجهی تغییر مناسبات اجتماعی در دنیای مدرن است که سبب میشود نقش و جایگاه زن در دنیای مدرن دگرگون شود و نوعی تعادل میان نیروهای اجتماعی به وجود آید. در پرتو نمادهای زنانه شاعر بسیاری از مفاهیم اسطورهای را زنده میکند و میکوشد نیمی از جامعه را که سالها پنهان نگه داشته شده بود دوباره مطرح کند و این کاربرد یک کوشش فمنیستی نیست بلکه دمیدن روح لطافت به شعر معاصر و به عرصهآوردن و توصیف بخش پنهان جامعه است که در پرتو مدرنیته امکان ظهور یافته است و این تلاشها هم در ادبیات فارسی و هم در ادبیات عربی نمونههایی دارد. .
