بررسی نقش دیدگاه منبع محوری به منابع انسانی بر توسعه عملکرد صادراتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 استادیار، گروه اقتصاد، پژوهشکده آمار، تهران، ایران
doi
چکیده
بررسی عوامل مؤثر در ارتقاء عملکرد صادراتی شرکتها موضوع مورد بحث بسیاری از مدیران و صاحباننظر حوزه مدیریت است. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر دیدگاه منبعمحوری به منابع انسانی در عملکرد صادراتی شرکتها با در نظر گرفتن نقش میانجیگری تعهد به صادرات و بر مبنای مطالعهای توصیفی- همبستگی پرداخته است. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان شاغل در واحد صادراتی برخی شرکتهای فعال در حوزه صادرات است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران در جامعه محدود به تعداد ۲۴۸ نفر محاسبه و روش نمونهگیری طبقهای تصادفی متناسب با حجم جامعه بوده که روایی آن به دو روش محتوایی و سازه و پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ (۹۰۵/۰) تأیید شده است. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آموس و به روش مدلسازی معادلات ساختاری انجام شده است. بررسی یافتههای تحقیق نشان میدهد رویکرد منبعمحوری به کارکنان بر عملکرد صادراتی از طریق نقش میانجیگر تعهد صادراتی تأثیر غیرمستقیم معنادار و مثبتی دارد.