تقابلهای دو گانه در بهارستان جامی مسعود دوستپرور -دکتر عاطفه جمالی -دکتر مهدی شریفیان-
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان
2 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بوعلی سینا
3 استادیار زبان وادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان
doi
چکیده
ساختارگرایی یکی از روشهای تحلیل متن است. در این روش، تقابلهای دوگانه یکی از اساسیترین بنیانهای آن به شمار میآید. ساختارگرایان برآنند که عملکرد بنیادین ذهن انسان، خلق تقابل است که زیربنای هر فرهنگی را تشکیل میدهد. درواقع کنشهای فرهنگی ما از این تقابلهای دوگانه نشأت میگیرد و تقابل واژگانی و اندیشه متباین را در درون خود نهفته دارد. این مقاله به شیوۀ تحلیلی توصیفی برآن است که با همین رویکرد به بررسی بهارستان جامی بپردازد که جلوهگاه اندیشههای اجتماعی، اخلاقی و عرفانی است و اساس حکایتهای آن را تقابل بنیان مینهد. در این سخن ضمن تبیین اندیشه و بنیان خاستگاه حکایتهای جامی در سطح ژرفساخت به بیان تقابل در روساخت و سطح زبانی نیز پرداخته میشود. سؤال اصلی پژوهش این است که خوانش متن بهارستان جامی تا چه میزان ارزش ادبی آن را بیشتر می نمایاند.