بررسی نابرابری های جنسیتی، تجربیات و موانع حمل و نقل عمومی (محدوده مطالعاتی: کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشجو کارشناسی ارشد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده برنامهریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22034/jprd.2024.61403.1091چکیده
طرح مسئله: مطالعه در مورد روابط جنسیتی و حملونقل عمومی نقش مهمی در تقویت توسعه اجتماعی و اقتصادی، بهویژه در کشورهای درحالتوسعه دارد. به دلیل موقعیتهای اجتماعی و منافع اقتصادی متفاوت، مردان و زنان برای نیازهای روزانه بهشدت به حملونقل عمومی متکی هستند. هدف پژوهش: درنتیجه، بهبود در سیستمهای حملونقل عمومی میتواند بهطور قابلتوجهی بر سلامت، آموزش و فرصتهای شغلی برای هر دو جنس تأثیر بگذارد. در این راستا، مطالعه اخیر الزامات فعلی حملونقل عمومی بر اساس جنسیت را در کلانشهر تبریز موردبررسی قرارداده است. روش پژوهش: این تحقیق با استفاده از رویکرد ترکیبی (گروههای بحث و پرسشنامههای آنلاین/کاغذی)، چگونگی تلاقی عواملی مانند سن، ناتوانی و تجربیات شخصی با جنسیت را بررسی میکند تا بر الگوهای سفر برای مردان و زنان تأثیر بگذارد. نتایج پژوهش: یافتهها نشان میدهد که سفرهای زنان بهطور قابلتوجهی تحت تأثیر تبعیض جنسیتی، موانع اجتماعی-فرهنگی، نگرانیهای ایمنی و محدودیتهای اقتصادی است. درحالیکه این موانع تأثیرات جنسیتی را برجسته میکند، عوامل زمینهای گستردهتری مانند هنجارهای اجتماعی-فرهنگی، موقعیتهای مالی را تأیید میکند. این تحلیل نشان میدهد که تبعیض جنسیتی، نابرابریهای اجتماعی-فرهنگی، نگرانیهای ایمنی و چالشهای اقتصادی بهعنوان عوامل تعیینکننده کلیدی تجارب حملونقل زنان عمل میکنند. تازههای تحقیق: درنهایت، این مطالعه به گفتمان جاری در مورد برابری و دسترسی در حملونقل کمک میکند و از راهحلهایی دفاع میکند که موانع جنسیتی برای استفاده از حملونقل عمومی را از بین میبرد و تحرک فراگیر را در شهرها ترویج میکند.