شناسایی موانع غیر تعرفه ای و محاسبه معادل تعرفه ای آن در بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.30490/aead.2001.132341چکیده
موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت (گان) (۱۹۹۴) و تشکیل سازمان جهانی تجارت (WTO)، قوانین و مقررات جدیدی را بر تجارت بین الملل حاکم کرده است. به طوری که امروزه همه کشورها به طور مستقیم و غیر مستقیم از قوانین و عملکرد این سازمان متأثرند. یکی از مهمترین مسائل مطرح در گات ۹۴ موافقتنامه شاورزی است که خود به سه بخش کلی حمایت . این مقاله برگرفته از نتایج طرح پژوهشی مقررات دسترسی به بازار محصولات کشاورزی در موافقتنامه عمومی تعرفه و تجارت و آثار آن بر اقتصاد کشاورزی ایران است که به سفارش مؤسسه پژوهش های برنامه ریزی و اقتصاد کشاورزی در معاونت پژوهشی دانشگاه تهران انجام شده است.داخلی، دسترسی به بازار و یارانه صادراتی تقسیم شده است. در این مقاله بخش دسترسی به بازار این موافقتنامه مورد توجه قرار گرفته و پس از شناسایی موانع غیر تعرفه ای اعمال شده بر محصولات منتخب کشاورزی کشور، معادل تعرفه ای آنها بر اساس مطالعات گات (۱۹۹۳)، سامتر (۱۹۹۲) و اینگکو (۱۹۹۶) و صندوق بین المللی پول (۱۹۹۶) محاسبه شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که معادل تعرفه ای موانع مورد استفاده در نظام تجارت خارجی محصولات منتخب ( به رغم تعدد موارد آن) منفی بوده و لذا این موانع در جهت حمایت از تولید داخل عمل نکرده است.