کاهش بیتفاوتی سازمانی در پرتو توسعه ساختار سازمانی تواناساز
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، بخش مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، بخش مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
در راستای ارتقای برایندهای فردی و سازمانی، رویکرد بهسازی منابع انسانی از راهبردهای مختلفی بهره برده است. موضوع توجه به بی تفاوتی سازمانی و کاوش راهبردها و سازوکارهایی جهت کاهش این پدیده سازمانی از جمله مباحث مدیریتی چالش برانگیز است. یکی از مکانیزم های تاثیرگذار در کاهش بیتفاوتی، طراحی ساختارهای تواناساز سازمانی است. هدف از انجام این پژوهش، پیشبینی بیتفاوتی سازمانی بر اساس نوع ساختار سازمانی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه کارکنان سازمان جهاد کشاورزی استان فارس (733 نفر) بود. جهت انتخاب نمونه از روش نمونهگیری طبقهای نسبی استفاده شد و بر اساس فرمول کوکران این تعداد 251 نفر محاسبه گردید. از این تعداد 230 پرسشنامه تکمیل شد و مورد تحلیل قرار گرفت. جهت تحلیل دادهها از آزمونهای تی وابسته، تی تک نمونهای، تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر و رگرسیون چند متغیره استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد ساختار سازمانی تواناساز پیشبینیکننده منفی و معنادار و ساختار سازمانی بازدارنده پیشبینیکننده مثبت و معنادار بیتفاوتی سازمانی میباشد. بر این اساس، یافتههای پژوهش نشان داد که با طراحی و توسعه ساختار سازمانی تواناساز، بیتفاوتی سازمانی کاهش خواهد یافت.