تحلیل تصویر «دیگری» در داستان «سفر بزرگ امینه» اثر گلی ترقی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشجو کارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
یکی از مهمترین عوامل اثرگذار در روابط انسانی تصویری است که انسانها از یکدیگر در ذهن خود میسازند و بر اساس آن، دیگران را درک و قضاوت میکنند. در پژوهش حاضر، داستان «سفر بزرگ امینه»، از مجموعهداستان جایی دیگر، از منظر تصویرشناسی بررسی شده است. مکانهای موجود در این داستان عمدتاً دلالتمند هستند و در شکلگیری و جهتدهی به تصاویر ارائهشده در آن اهمیت دارند. تصاویری که در تهران از امینه نشان داده شده، تصاویری بستهاند؛ زیرا اغلب حاصل تصاویر گذشتگان درباره زنان بنگالی است. در بخش دوم که امینه در پاریس است، تصاویر از حالت بسته به باز تبدیل میشوند و او دیگر بر اساس ظاهر توصیف نمیشود؛ بلکه بیشتر به تغییرات رفتاری او پرداخته شده است. راوی در پاریس درمییابد که خودش «دیگریِ» منفی است؛ یعنی مردم اروپا خوانشی منفی از او بهعنوان فردی جهانسومی دارند. خوانش راوی از امینه پس از سفر او به اروپا، از خوانشی تا حدی منفی به خوانشی مثبت تغییر میکند. در پاریس، راوی و امینه هر دو بهعنوان «دیگری» در مقابل «منِ» فرانسوی قرار میگیرند و امینه به دیگریِ درونفرهنگی تبدیل میشود و جهانسوم بهمنزله دیگریِ کلان، در مقابل اروپا بهمنزله منِ کلان قرار میگیرد.