تأثیر افزودن پروبیوتیک پروتکسین به جیره‌های آلوده به آفلاتوکسین بر عملکرد بلدرچین ژاپنی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل

2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل

3 استادیار، گروه علوم طیور، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس

4 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل

5 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل

doi
10.22059/jap.2015.54026
چکیده

تأثیر پروتکسین در کاهش تأثیرات منفی تغذیة جیره‏های حاوی آفلاتوکسین  B1 بر عملکرد، پاسخ ایمنی، کیفیت گوشت و فلور میکروبی ایلئوم با استفاده از 320 قطعه بلدرچین ژاپنی هفت‌روزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار (جیرة شاهد (بدون افزودنی)، جیرة حاوی 5/2 میلی‏گرم در کیلوگرم آفلاتوکسین B1، جیرة حاوی 150 میلی‏گرم در کیلوگرم پروتکسین، جیرة حاوی 5/2 میلی‏گرم آفلاتوکسین B1+150 میلی‏گرم در کیلوگرم پروتکسین)، چهار تکرار و 20 پرنده در هر تکرار بررسی شد. مصرف خوراک در پرندگانی که با جیرة حاوی پروبیوتیک تغذیه شدند، بالاتر از پرندگان گروه شاهد بود (05/0P<). افزایش وزن پرندگانی که جیرة حاوی آفلاتوکسین دریافت کردند، کمتر از پرندگان تیمارهای دیگر بود (05/0P<). پاسخ ایمنی هومورال در بلدرچین‏های گروه آفلاتوکسین و پروبیوتیک به‏ترتیب کمتر و بیشتر از گروه شاهد بود (05/0P<). ضخامت پوست 48 ساعت پس از چالش با دی‏نیتروکلروبنزن در پرندگان تغذیه‌شده با جیرة آلوده به آفلاتوکسین کمتر از سایر تیمارها بود (05/0P<). غلظت مالون‏دی‏آلدئید (30 روز بعد از انجماد) در گوشت پرندگانی که با جیرة آلوده به آفلاتوکسین تغذیه شدند، بیشتر از سایر پرندگان بود (05/0P<). جمعیت اشریشیاکلی و باکتری‏های اسیدلاکتیک در پرندگانی که با جیرة حاوی پروتکسین و یا آفلاتوکسین+پروتکسین تغذیه شدند، از دو گروه دیگر به‌ترتیب کمتر و بیشتر بود (05/0P<). براساس نتایج پژوهش حاضر، افزودن پروبیوتیک پروتکسین به جیره‏های آلوده به آفلاتوکسین B1 موجب بهبود پاسخ ایمنی و جمعیت میکروبی روده در بلدرچین ژاپنی می‏شود.