طراحی الگویی برای پایداری زنجیره تامین صنایع غذایی آذربایجان شرقی با استفاده ازشبکه عصبی مصنوعی (منطقه شمالغرب کشور)
نویسندگان
1 دانشیارگروه مدیریت، واحدتبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیارگروه مدیریت، واحدتبریز ، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران.
4 استادیارگروه ریاضی، واحدتبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.351147.3776چکیده
هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی زنجیره تامین پایدار با رویکرد هوش مصنوعی در صنایع غذایی استان آذربایجان شرقی درمنطقه شمال غرب بود. جامعه آماری شامل مدیران عالی، تولید و عملیات وبازرگانی شرکت های صنایع غذایی استان و شامل خبرگان شرکت های صنایع غذایی استان مذکور بود. یافته های تحقیق نشان داد که معماری شبکه عصبی حاصل شامل 4 لایه ورودی، 1 لایه میانی با 2 واحد و 1 لایه خروجی با دو واحد ( 0 و 1 ) است. 65.8 % داده ها معادل 50 داده به عنوان نمونه traninig و 34.2 % داده ها معادل 26 داده به عنوان نمونه testing استفاده شده است. مقدار خطای به دست آمده از برازش این مدل برابر 25.30 در نمونه traninig و مقدار خطای به دست آمده در نمونه testing برابر 7.35 می باشد. از آنجاییکه مقدار خطای به دست آمده در نمونه testing کمتر از نمونه traninig است بنابراین برازش مدل قابل قبول شد. ترتیب اهمیت متغیر های مستقل در مدل ساختار شبکه عصبی به ترتیب اولویت اول تا چهارم، عوامل فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل زیست محیطی و عوامل اجتماعی برآورد شد. نتایج تحقیقات نشان داد که زنجیره تأمین پایدار در حیطه صنایع غذایی عرصه های محلی، منطقه ای، ملی و بین المللی را در برمی گیرد و یک سری معاملات کوتاه تر و مستقل را بین تولیدکنندگان، پردازنده ها، تولیدکنندگان و خرده فروشان ایجاد می کند. لذا زنجیره تامین پایدار می تواند موجب جهانی سازی، ساختار و قدرت بازار، سلیقه و شیوه زندگی مصرف کننده، تغییر و تنظیم فناوری شود.
