ارزیابی میزان شکاف دیجیتالی در آموزش متوسطه دوم شهر تبریز در شرایط کووید-19 و شناسایی عوامل مؤثر بر آن

نویسندگان

1 گروه علوم تربیتی، دانشکده‌‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه علوم تربیتی، دانشکده‌‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 گروه علوم تربیتی، دانشکده‌‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

4 گروه علوم تربیتی، دانشکده‌‌ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22061/tej.2022.8541.2687
چکیده

پیشینه و اهداف: شکاف دیجیتالی (Digital Divide) به نابرابری در عرصه­ فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) اشاره دارد. نابرابری میان افرادی که دسترسی مؤثر به فناوری دیجیتال و اطلاعات دارند و کسانی که دسترسی بسیار محدود دارند و یا دسترسی ندارند. با توجه به اینکه آموزش و پرورش ایران بدون آمادگی و برنامه ­ریزی لازم وارد عرصه­ ارائه­ آموزش در شرایط کرونایی شده است، بررسی وضعیت شکاف دیجیتالی و اطلاع از چگونگی اجرای آموزش در این شرایط می ­تواند به بهبود کیفیت ارائه آموزش در مدارس بی انجامد. براین اساس، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی میزان شکاف دیجیتالی در آموزش متوسطه­ دوم شهر تبریز در شرایط کرونایی، و شناسایی عوامل مؤثر بر آن انجام گرفت.روش‌ها:‌ روش پژوهش در زمره تحقیقات توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان و دانش­آموزان مدارس پسرانه متوسطه دوم- پایه ۱۲ شهر تبریز در نیم‌سال دوم سال ‌تحصیلی ۱۳۹۸- ۱۳۹۹ بودند که با روش نمونه ­گیری خوشه‌ای- تصادفی و از هر پنج ناحیه آموزشی 3 مدرسه و از هر مدرسه یک کلاس پایه 12 به‌صورت تصادفی انتخاب شد. داده ­ها با استفاده از پرسش‌نامه ­های حسینی و همکاران (1392)، گریگ (2016)، و زارعی زوارکی و سالمیان (1394) گردآوری شد. روایی پرسش‌نامه­ها مورد تأیید متخصصان قرار گرفت. پایایی پرسش‌نامه ها با استفاده از آلفای کرونباخ برای پرسش‌نامه حسینی و همکاران (1392)، پرسش‌نامه گریگ (2016)، و پرسش‌نامه زارعی زوارکی و سالمیان (1394) به ترتیب 796/0، 86/0، و 92/0 محاسبه شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره، آزمون T مستقل، و آزمون فریدمن استفاده شد.یافته‌ها: نتایج مرتبط با وضعیت شکاف دیجیتالی نشان داد که بین معلمان نواحی آموزشی پنج­گانه تبریز صرفاً در میزان دسترسی، و میزان استفاده از کامپیوتر در طول روز شکاف دیجیتالی وجود دارد؛ اما بین دانش‌آموزان در نواحی آموزشی پنج­گانه تبریز در اکثر ابعاد شکاف دیجیتالی، دسترسی به فاوا، میزان استفاده از کامپیوتر در طول روز و سال، و میزان مهارت آنان در استفاده از فاوا تفاوت معنی­داری وجود دارد. میزان دسترسی معلمان به فاوا در اکثر نواحی آموزشی تبریز نسبت به دانش‌آموزان بیشتر است؛ اما میزان نگرش، مهارت، و میزان استفاده دانش­آموزان از فاوا بهتر از معلمان در اکثر نواحی تبریز است. طبق نتایج مرتبط با عوامل مؤثر بر شکاف دیجیتالی از دیدگاه معلمان، به ترتیب ضعف تجهیزات- فنی، ضعف مالی و اقتصادی، ضعف فرهنگی، ضعف انگیزشی- آموزشی و ضعف زیرساخت‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی به عنوان مهم‌ترین عوامل مؤثر بر ایجاد شکاف دیجیتال در آموزش متوسطه دوم شهر تبریز شناسایی شده‌اند.نتیجه‌گیری: با توجه به یافته به‌دست آمده، شکاف دیجیتالی در آموزش دوره متوسطه دوم شهر تبریز مشهود است و ضرورت دارد که آموزش و پرورش در کنار تجهیز مدارس، مراکز فاوا در نواحی محروم جهت دسترسی بهتر معلمان و دانش­آموزان راه ­اندازی کند و همچنین دوره­ های مهارت ­افزایی در ارتباط با فاوا برگزار کند.

کلیدواژه‌ها