ارزیابی رابطة بین شاخص های عینی و ذهنی کیفیت زندگی در روستاهای ادغام شده در شهر (مطالعة موردی: محله های خیرآباد و عیش آباد شهر یزد)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه یزد
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jhgr.2015.51234چکیده
کیفیت زندگی، مفهومی برای نشاندادن میزان رضایت فرد از زندگی و بهعبارتی معیاری برای تعیین رضایت و نارضایتی افراد و گروهها از ابعاد مختلف زندگی است. این ابعاد، زمینههای تغذیهای، آموزشی، بهداشت، امنیت و اوقات فراغت را شامل میشود. از سوی دیگر، امروزه در ادبیات برنامهریزی توسعه، مباحث کیفیت زندگی بهعنوان یک اصل اساسی، پیوسته مورد نظر برنامهریزان و مدیران توسعه است. با این توصیف، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد و بررسی ارتباط میان شاخصهای عینی و ذهنی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد، درصدد پاسخگویی به این پرسشهاست که میزان کیفیت زندگی، از نظر جامعة نمونه در دو محلة خیرآباد و عیشآباد چگونه است و آیا بین شاخصهای عینی و ذهنی کیفیت زندگی در دو محلة مورد مطالعه رابطه وجود دارد. روش پژوهش، توصیفی- تحلیلی است و بهمنظور تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از پرسشنامه و فرم برداشت میدانی، از دو روش آمار توصیفی و استنباطی (آزمون T، آزمون U مان ویتنی و آزمون خیدو) در نرمافزار SPSS استفاده شده است. جامعة آماری این پژوهش، دو روستای ادغامشده در شهر یزد (خیرآباد و عیشآباد) با جمعیت 11054 نفر است که در این بین، 370 نفر بهعنوان نمونه درنظر گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که براساس دیدگاه جامعة نمونه، بهطور کلی، میزان رضایت در همة ابعاد مورد بررسی، کیفیت زندگی (اجتماعی، اقتصادی، محیطی و کالبدی) پایینتر از حد متوسط ارزیابی شده است و تنها در تعدادی از گویهها، از جمله امنیت اماکن عمومی، میزان وقت آزاد، تسهیلات مناسب منزل و وضعیت زیرساختها، میزان رضایت ساکنان تا حدودی بالاتر از متوسط ارزیابی شده است. همچنین براساس نتایج آزمون کای اسکویر، بین شاخصهای ذهنی و عینی کیفیت زندگی در روستاهای ادغامشده در شهر یزد رابطهای وجود ندارد.