ارزیابی طراحی محیطی برای کاهش جرائم با رویکرد روشنایی معابر (مطالعه موردی: فازهای 1 و 3 شهر جدید سهند تبریز)
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه تبریز،تبریز،ایران
2 استادیاردانشگاه فرهنگیان تهران،تهران،ایران
3 کارشناس ارشددانشگاه تبریز،تبریز،ایران
doi
10.22034/jprd.2025.57713.1057چکیده
امروزه ازدیاد جمعیت، باعث معضلات کثیری همچون جرائم مختلف، فقدان ایمنی و امنیت، بروز بحران کیفیت و ... شده-است که این امر توجه برنامهریزان و طراحان شهری را به موضوع نورپردازی به عنوان یکی از عناصر مهم بهبود کیفیت محیط شهری جلب کرده است. پژوهش حاضر با توجه به اهمیت این موضوع و ارتباط آن با رویکرد پیشگیری از جرم از طریق طراحی محیطی2، به منظور افزایش نظارت طبیعی، تشخیص چهره افراد، نورپردازی مناسب معابر و در نتیجهی آن تقلیل معضلاتی چون عدم امنیت میپردازد.هدف از پژوهش حاضر ارزیابی، مقایسه و ارائه راهحلهایی در جهت پیشگیری از جرم و افزایش امنیت با بهکارگیری مناسب منابع نور در شهرهای جدید است. برای نیل به این هدف، وضعیت کنونی فاز 1و 3 شهر جدید سهند از طریق مطالعات میدانی و اطلاعات جمعآوری شده و با استفاده از نرمافزار شبیهسازی حرفهای رلوکس نسخه 2017 و با در نظر داشتن استانداردهای ملی و بینالمللی نورپردازی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بهدست آمده نشانگر عدم نورپردازی مناسب در محدوده فاز 3 و فقدان تناسب آن با استانداردهای بینالمللی است. این مهم در فاز 1 شهر جدید سهند، مطابق با استانداردها بوده و از میزان جرائم پایینی برخوردار است. در نتیجه، در تحقیق حاضر، پیشنهادهایی برای محدوده فاز3 ارائه شده که شامل افزایش منابع نور معابر، تعبیه منابع نور در مقیاس انسانی، افزایش میانگین شدت روشنایی افقی و عمودی و توجه به مکانهای مهم محدوده از جمله ورودی اصلی و کاربریهای تجاری هستند.