ضرورت نگرش های زمینه گرایی فرهنگی درطراحی مجموعه های بوم گردشگری مطالعه موردی: جزیره هرمز
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران .
2 استادیار، گروه معماری و شهرسازی، واحد ایلخچی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلخچی، ایران.
3 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد بین المللی ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران .
4 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد بین المللی ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/jprd.2025.61165.1095چکیده
بستر فرهنگی به عنوان یکی از مهمترین ابعاد زمینه گرایی و معماری بومی که منعکس کننده الگوهای باارزش زمینه گرایی در راستای بستر و ذهنیت فرهنگی انسان به حساب می آید می تواند راهکاری های مناسب در هویت بخشی به الگوهای معماری در طراحی باشد. تحقیق حاضر، با هدف توجه به زمینه گرایی فرهنگی و ذهنیت فرهنگی انسان را در دستیابی به الگوهای هویت بخش در طراحی مجموعه های بوم گردشگری مورد بررسی قرار می دهد.برای دستیابی به اهداف تحقیق (مکان یابی طراحی مجموعه های بوم گردشگری) چهار معیار اصلی و نه زیر معیار منتخب استخراج، که جهت وزن دهی به شاخص ها از مدلANP1 استفاده شده ، در نهایت دو سایت مناسب برای مکان یابی مجموعه های بوم گردشگری در جزیره هرمز بر اساس معیار ها و زیر معیار ها، انتخاب شده است. تحقیق پیش رو از نوع کیفی بوده و روش تحقیق تحلیلی توصیفی می باشد. نحوه ی دسترسی به اطلاعات کتابخانه ای و میدانی بوده که از طریق مطالعه نمونه موردی (جزیره هرمز) تکمیل شده است. نتایج پژوهش بیان می دارد که در طراحی زمینه گرا، علاوه بر توجه به ابعاد کالبدی بستر بنا، رجوع به ابعاد فرهنگی زمینه ی آن نیز ضروری است. راپاپورت تاکید می کند که شکل، در زمینه ای فرهنگی معنا می یابد، که در طراحی معماری زمینه گرا، به ویژه در طراحی بوم های گردشگری، باید مورد توجه قرار بگیرد.
