تحلیل تأثیر وضعیت دلالتی نشانه در سیر تطور روایت در شعر نو ایران
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
برای رسیدن به تحلیلی که مشخصکننده وضعیت روایی شعر نو باشد در این مقاله از پارهای نظریات زبانشناسی بهره برده شده است. در این نوشتار سعی بر این است تا نشان داده شود شعر نو ایران برای رسیدن به انسجام و قوام، توانسته است از روایت به گونههای مختلف استفاده کند. روایت در وجه قصهگویی آن، که بیشتر به دهههای آغازین شعر نو مربوط است و روایت بهصورت زمینه روایی یا داستانوارگی در سالهای اخیر، که بیشتر بر تعاملات مفهومی متکی است تا کنشهای روایی. بررسی نقش دلالتهای نشانهای بر سیر مصداقی/ مفهومی نشانه، شیوههای ایجاد ظرفیتهای معنایی از طریق دلالتهای غیرمستقیم نشانه، و چگونگی تأثیرگذاری این سیر بر روایتمندی متون شعر نو ایران در این مقاله مورد تحلیل قرار گرفته است.