بهینه سازی مدیریت شبکه حمل و نقل اضطراری کلان شهرتهران پس از سوانح طبیعی با رویکرد آینده پژوهی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت شهری، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد مدیریت سوانح طبیعی، دانشگاه تهران
3 دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2015.51275چکیده
توجه به آینده، همواره از مهمترین اهداف کشورها محسوب میشود؛ بنابراین، شناخت تهدیدها و آسیبها، یکی از مهمترین عوامل دستیابی به آینده و آیندهپژوهی بهروش سناریونویسی، یکی از کارآمدترین روشهای مطالعة آینده است که با شناخت عوامل اصلی مؤثر بر مدیریت بحران در شبکة حملونقل و نیز تأثیر نیروهای مؤثر، شاکله و چارچوب سناریوهای تهدید، سوانح طبیعی و آسیبپذیری آیندة شهرهای بزرگ را شناسایی میکند و آنها را به فرصت تبدیل میکند. بههمینمنظور، در چارچوب این مقاله سعی بر آن است که با استفاده از آیندهپژوهی بهعنوان یک علم جدید- که در کشورهای مختلف دنیا روزبهروز کاربردیتر میشود و روشهای جدیدی از آن برای ساختن آیندهای مطلوبتر ارائه میشود- روشهایی متناسب با شیوههای برنامهریزی حملونقل اضطراری شهری مطرح شود که شرایط مطلوب توسعة پایدار را- که از آرمانهای این علم است- برآورده کند. درحقیقت، آیندهپژوهی در مدیریت سوانح طبیعی، تصمیمگیری برای فرایندی است که در زمان حال انجام میشود، اما حاصل آن، خلق آیندهای بهتر است. این روش برای تقویت توان و تحلیل آینده و توان نفوذ و مداخلة سازمانهای مرتبط در آینده، برای تبدیل تهدید شبکة حملونقل در برابر سوانح طبیعی به فرصتی برای امدادرسانی اضطراری و تعیین نقش مؤثر در موفقیت عملیات نیروهای امداد و نجات در شهر تهران است. این مقاله با رویکرد آیندهپژوهی برای بهینهسازی کارایی مدیریت شبکة حملونقل مناطق شهر تهران، مبتنی بر فرایندهای مدیریت حملونقل اضطراری به آن ارائه شده است.