بررسی تنوع آللی نشانگرهای ریزماهواره گروه پیوستگی ژنومA در جمعیت‌های وحشی اینکورن و گندم هگزاپلوئید

نویسندگان

1 مدرس گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور ایلام، واحد بدره و دانش آموخته بیوتکنولوژی کشاورزی دانشگاه تهران

2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام، ایلام

3 استاد گروه بیوتکنولوژی کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج

doi
چکیده

به­منظور بررسی تنوع آللی، هفت نشانگر ریزماهواره از گروه پیوستگی ژنوم A،  21 رقم گندم هگزاپلوئید و 21 جمعیت وحشی اینکورن مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع 44 آلل با دامنه 3 تا 10 و میانگین 2/6 در گندم هگزاپلوئید و 52 آلل در محدوده 2 تا 14 با میانگین 4/7 در جمعیت‌های اینکورن تکثیر شد. شاخص چندشکلی از 26/0 تا 81/0 و میانگین 588/0 برای گندم هگزاپلوئید و 37/0 تا 92/0 و میانگین 75/0 برای اینکورن به­دست آمد. تجزیه خوشه‌ای با ترسیم خوشه بر اساس روش دورترین همسایه، مبتنی بر ماتریس تشابه جاکارد انجام که ارقام هگزاپلوئید و جمعیت‌ها وحشی اینکورن را به 5 گروه منتسب کرد. در این گروه‌بندی ژنوتیپ­های هگزاپلوئید و اینکورن به‌خوبی از هم تفکیک شدند. میانگین بالای تعداد آلل و شاخص چندشکلی به­دست آمده در جمعیت‌های وحشی اینکورن نشان­دهنده‌ تنوع بالا و مورد انتظار در جمعیت‌های وحشی گندم اینکورن موجود در ایران است.