ظرفیت ترکیبی ضمایر اشاره و نقش آنها در زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
شیوه مرسوم ساخت واژگان ترکیبی در زبان فارسی، ترکیبسازی از پایه واژهها یا تکواژههای آزاد فعلی یا غیر فعلی است. تمام مقولههای هفتگانه زبان فارسی ظرفیت ترکیبسازی فراوانی دارند. درباره ترکیبسازی برخی از مقولههای زبان فارسی همانند فعل و اسم و صفت تاکنون مطالب فراوانی نوشته شده ؛ اما درباره دیگر مقولهها تحقیقات کمتری صورت گرفته است. بررسی واژههایی که از ترکیب ضمیر، حرف، شبهجمله به دست آمده است ضمن برخورداری از اهمیت تحقیق، امکان ترکیبسازی این مقولههای زبان را نیز آشکار میسازد. این مقاله بر آن است که از میان ضمایر زبان فارسی به اهمیت و ظرفیت ترکیبسازی ضمایر اشاره در زبان فارسی بپردازد و با توصیف نمونههایی از نثر فارسی امروز، نوع و نقش آنها را تبیین کند.