طراحی و تبیین الگوی سیاستگذاری در صنعت گردشگری با محوریت توریسم کوهستان
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی ، دانشگاه پیام نور ، تهران. ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی ، دانشگاه پیام نور ، تهران. ایران
3 گروه مدیریت،دانشگاه پیام نور ،تهران،ایران
4 گروه مدیریت بازرگانی ، دانشگاه پیام نور ، تهران. ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.366055.3896چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی و تبیین الگوی سیاستگذاری در صنعت گردشگری با محوریت توریسم کوهستان مورد بررسی قرار گرفت. از لحاظ هدف انجام، این تحقیق جزء تحقیقات کاربردی است. فلسفه پژوهش حاضر از نوع تفسیر گرایی است. در واقع رویکرد پژوهشی این مطالعه به لحاظ منطق گردآوری دادهها از نوع استقراء- قیاسی است. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها، از روشهای تحلیل مضمون و تحلیل عاملی تأییدی بهکار گرفته شد؛ در مرحله طراحی مدل، استفاده از خبرگان و صاحبنظران دانشگاهی در حوزه قلمرو موضوعی پژوهش و نیز خبرگان در شرکتهای توریستی و گردشگری، جامعه مورد نظر بودهاند. نمونهگیری در این مرحله از نوع هدفمند ارجاعی یا گلوله برفی که روشی غیر احتمالی است، میباشد. در این تحقیق نمونههای انتخابی شامل مدیران و کارشناسان شرکتهای توریستی و گردشگری است که براساس تخصص، تحصیلات و تجربیات و مشغلههای کاری به تعداد 25 مورد انتخاب شدند و از آنها مصاحبه به عمل آمد. در تحقیق حاضر، مصاحبهها برای تعیین متغیرهای الگوی سیاستگذاری در صنعت گردشگری (توریسم کوهستان) از طریق تجربه بوده است. براساس یافته های تحلیل مضمون، 4 بعد و 14 مؤلفه مؤثر بر سیاست گذاری در صنعت گردشگری با محوریت توریسم کوهستان شناسایی شدند. این مضمونها عبارتند: تقویت بنیه فرهنگی گردشگران، واکنشهای هیجانی، بهبود سبک تصمیمگیری گردشگران، اثربخشی بازار.