تحلیل روند تغییرات دبی ایستگاه ونیار حوضه آبریز رودخانه آجی چای(تلخه رود) و نقش آن در برنامه ریزی منطقه تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا اقلیم شناسی، گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دکتر محسن باقری بداغ آبادی ،موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 دکتر امیر گندمکار،دانشیار مرکز تحقیقات گردشگری ،گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2022.310140.3358چکیده
دریاچه ارومیه بزرگترین دریاچه داخل کشور و دومین دریاچه بزرگ آبشور دنیا است که در سالهای اخیر تراز سطح آب آن به میزان چشمگیری کاهش یافته است.به طوری که تا مرز خشک شدن پیش رفته است. تغییر اقلیم، خشکسالی های مستمر، توسعه سطح زیر کشت، تغییر کاربری اراضی و احداث سدها و ... از دلایل این مشکلات شناخته شده است. ولی مستندات وادله علمی کمتری ارائه کردند. به دلیل وسعت زیاد حوضه دریاچه ارومیه برای منطقه مطالعاتی فقط حوضه آجی چای در نظر گرفته شد. تحقیق حاضر با این نگاه به این مهم می پردازد و در این زمینه، اثرات و عوامل تاثیر گذار بر میزان دبی رودخانه آجی چای و نقش آن در برنامه ریزی شهرستان تبریز را بررسی می کند.دبی در حوضه رودخانه آجی چای واقع در استان آذربایجان شرقی در مقیاس های ماهانه،فصلی و سالانه از سال 1348 تا سال 1396مورد مطالعه قرار گرفت جهت بررسی وتحلیل وجود روند و یا عدم وجود روند از آزمون ناپارامتری من -کندال استفاده گردید.
