بررسی ضرورت تناسب شخصیت شاغل با مشاغل عملیاتی ‏پر خطر «جذب و استخدام صحیح و افزایش کارایی»‏

doi
چکیده

این مقاله برگرفته از پژوهشی با موضوع ”استراتژی جذب کارکنان عملیاتی نظامی، به منظور مقابله با ‏تهدیدات“ است که به صورت کاربردی و روش موردی زمینه‌ای انجام شده است.‏ تجربه‌ هشت سال جنگ تحمیلی و خنثی‌سازی بسیاری از درگیری‌های داخلی اوایل پیروزی انقلاب ‏اسلامی، به وسیله نیروهای مسلح نشان داد که درصدی هرچند اندک از کارکنان عملیاتی در ‏رویارویی با دشمن متوجه شدند که برای این شغل ساخته نشده، خود یا سازمان را دچار مشکلاتی ‏کردند. از این رو سعی شد تناسب شخصیت شاغل و شغل به‌عنوان یکی از عوامل مهم جذب و ‏استخدام مد نظر قرار گرفته و شخصیت‌های متناسب با مشاغل پر خطر که کاملاً از احتمال بالای ‏شهادت، نقص عضو، شکنجه و اسارت آگاهند تا حد امکان قبل از استخدام مشخص شوند، تا ضمن ‏گزینش نیروی متناسب، افزایش کارایی از این منظر نیز به بالاترین سطح برسد. از آن‌جا که در نمونه‌ ‏تحقیق علاوه بر نیروهای عملیاتی نظامی، نیروهای آتش‌نشانی و امدادی هم وجود داشتند، می‌توان از ‏نتیجه آن در سایر مشاغل پرخطر غیر نظامی نیز بهره‌برداری کرد. ‏ باوجوداین تناسب شخصیت با شغل (در کلیه مشاغل) دارای وزن قابل ملاحظه‌ای در کارایی ‏کارکنان است که این موضوع در نهایت سطح اثربخشی سازمان‌ها را ارتقا می‌بخشد. درطول تحقیق ‏مذکور بیش از هشتاد عامل مؤثر در کارایی نیروی انسانی مشخص شد که تأثیر ”تناسب تیپ ‏شخصیت با شغل“ یکی از آنها بود. درطول بررسی این عامل از شانزده‌ تیپ معرفی شده به وسیله ‏‏”کاترین و ایزابل بریگز“ سـه تیپ شخصیت ‏ ‏‎ ISTP ,ISTJ ,ESTP‏ به عنوان متناسب‌ترین تیپ، ‏شناخته شدند. ‏