کاربرد نانوبیوتکنولوژی در پاکسازی و امحای بقایای آفتکشها در راستای مدیریت پسماند و توسعه پایدار محیط زیست
نویسندگان
1 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
5 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jgeoq.2024.355147.3812چکیده
استفاده از آفتکشها بهمنظور بهبود کیفیت و عملکرد محصول و الزامهای تجاری لازم است. اما، استفاده کردن پیوسته جهانی از آفتکشها، خطرات جدی برای سلامت انسان و محیط زیست ایجاد میکند. این موضوع سبب افزایش نیاز فوری به توسعه دادن فرمولهای آفتکشی به کمک روش نانو بیوتکنولوژی میگردد که آن دارای خطر، عوارض جانبی پایین و کارایی بالا است. امروزه نانوتکنولوژی در زمینههـای مختلـف مانند هـوا - فـضا، صـنایع مختلـف اعـم از غـذایی، نظـامی، پزشکی داروسازی، شیمیایی، حشرهکشهـا و غیره، پیشرفت چـشمگیری داشـته اسـت. در این پژوهش، خطرات مربوط به آفتکشهای معمولی و همچنین نانو آفتکشها بهطور خلاصه بررسی شده است. همچنین، هنوز مدیریت نمودن بقایای آفتکشها بهعنوان یک چالش جهانی میباشد. آلودگی آب و خاک با آفتکشها تأثیر نامطلوبی بر بهرهوری کشاورزی و همچنین، امنیت غذایی دارد. بنابراین، تهدیدی جدی برای موجودات زنده است. باقیمانده آفتکشها در اکوسیستم ممکن است با چندین فرآیند فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی، مانند تخریب برپایه میکروب و فرآیندهای اکسیداسیون توسعه یافته، درمان شوند. بنابراین، با در نظر گرفتن این مسائل، تکنیکهای موجود و هم در حال ظهور را برای مدیریت بقایای آفتکشها و خطرات زیستمحیطی بررسی میکنیم. این روشها میتوانند راه حلی پایدار برای احیای نمودن منابع آب/خاک کدر شده ارائه دهند. همچنین، رویکردهای تحقیقاتی توسعه یافته بهمنظور بررسی جایگزینهای بیوتکنولوژیکی برای آفتکشهای معمولی همراه با چشماندازهای به آینده مورد بحث قرار گرفته و تکنیکهای کاهش دادن مضرات این آفتکشها توصیه میشوند.