تحلیلی بر الگوی توسعه فیزیکی شهر بناب از پراکندگی به شکل فشرده برای پایداری شهری
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد ملکان، دانشگاه آزاد اسلامی، ملکان، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
3 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.326324.3536چکیده
استراتژی فشرده سازی شهر برای غلبه بر چالشهای شهری با رویکرد هدایت شهرها به سمت رویکرد زیست محیطی پایدارتر ارائه شده است. هدف تحقیق حاضر تحلیل توسعه فیزیکی شهر بناب به لحاظ فشرده سازی برای پایداری شهر می باشد. روش شناسی تحقیق بصورت توصیفی- تحلیلی بوده؛ جمع آوری اطلاعات مبتنی بر روش کتابخانه ای و پیمایشی بوده است. برای رتبهبندی میان مناطق نیز از تکنیک تاپسیس و آنتونی و برای بررسی میزان فشردگی شهر، روش تسای و مدل هلدرن بکار گرفته شده است. با توجه به یافته های تحقیق ﻣﻨﻄﻘﻪ یک بناب ﺑﺎ ﻧﻤﺮه ﺗﺎﭘﺴﻴﺲ 0.7358در رتبه اول ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻨﻄﻘﻪ سه ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﻤﺮه ﺗﺎﭘﺴﻴﺲ 0.0479 در رتبه آﺧﺮ از لحاظ رشد هوشمند شهری ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و منطقه دو هم با نمره تاپسیس 0.0928 منطقه نیمه برخوردار میباشد. همچنین یافته های تحقیق نشان میدهد که بناب از نظر میزان فشردگی با توجه به مدل تسای و مدل هلدرن درصد رشد ناشی از جمعیت شهر از 83.31 درصد به 89 درصد رسیده است که نشانه-ای از فشردهتر شدن این شهر طی دوره 1375-1395 میباشد اما قبل از سال 1375 رشد کالبدی شهر بیشتر از رشد جمعیتی شهر بوده است. تحلیل ضریب سطح زیر بنا نیز نشان میدهد که با افزایش این ضریب در بناب بر میزان تراکم این شهر افزوده شده است.