مطالعه اثر دما و غلظت ممانعت کننده ایمیدازولینی سنتز شده و بر همکنش آن‌ها بر خوردگی فولاد کربنی به روش DOE

نویسندگان

1 بخش مهندسی و علم مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 بخش مهندسی و علوم مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز

3 بخش مهندسی و علم مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30495/jnm.2022.29506.1946
چکیده

مطالعه پارامترهای مختلف از قبیل دما و غلظت ممانعت کننده بر رفتار ممانعت‌کنندگی یک ماده در پژوهش های مختلف مورد بحث و بررسی بوده است. حال‌آنکه بررسی هم‌زمان اثر هر دو پارامتر و همچنین تداخل اثر آن ها مبحثی کمتر پرداخته شده است که نیازمند دیدی دقیق‌تر است و بحث پژوهش حاضر می‌باشد. در این پژوهش یک ممانعت کننده امیدازولینی با استفاده از اولئیک اسید و دی اتیلن تری آمین (DETA) تولید شد. مشخصه یابی ترکیب تولید شده به‌وسیله روش‌های FTIR و HNMR صورت پذیرفت. همچنین به‌منظور بررسی خواص ممانعت‌کنندگی ترکیب تولید شده، آزمون­های پلاریزاسیون تافل و طیف‌سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) در محیط %NaCl 3wt  اشباع از گاز CO2 انجام شد. پتاسیم یدید نیز به محیط حاوی ممانعت کننده افزوده شد و تأثیر آن مورد بررسی قرار گرفت. میزان بهینه نرخ خوردگی­هایی که به‌وسیله آزمون های الکتروشیمیایی اندازه‌گیری شد به کمک نرم‌افزار Design Expert 10.0.7، با طراحی central composite design و روش response surface  تخمین زده شد. نرم‌افزار DOE پیش‌بینی می‌کند که بیشترین ممانعت‌کنندگی از خوردگی در دمای 25oC و با غلظت ppm 100 از ممانعت کننده سنتز شده و با حضور ppm KI 2000 اتفاق می افتد. نرخ خوردگی و مقاومت پلاریزاسیون پیش‌بینی شده در این شرایط توسط نرم افزار، به ترتیب µm/year 8.822 و Ω  35339 می‌باشد. رفتار جذبی ممانعت کننده تولید شده با ایزوترم جذب Langmuir مطابقت دارد و افزودن KI تأثیری بر مکانیزم جذب ندارد.