اندازهﮔﯿﺮی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﺎری مغناطیسی متغیر (AC) درابررسانای دمای ﺑﺎﻻی YBCO آﻻﯾﯿﺪه با نانوذرات نقره
نویسندگان
1 گروه فیزیک دانشکده علوم دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
2 گروه فیزیک، (دانشکده علوم، کشاورزی و فن آوری های نوین)، واحد شیراز، دانشگاه ازاد اسلامی، شیراز، ایران
doi
10.30495/jnm.2022.29619.1949چکیده
در این ﭘﮋوﻫﺶ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﺎری مغناطیسی AC در ابررسانای دمای ﺑﺎﻻی YBCO آﻻﯾﯿﺪه شده با نانوذرات نقره ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ قرار ﮔﺮﻓﺖ. ابررسانای دمای ﺑﺎﻻی YBCO با درصدهای وزنی آﻻﯾش ۰۰/۰x=، ۰۶/۰x=، ۱۰/۰x= و ۳۰/۰x= ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش واﮐﻨﺶ حالت ﺟﺎﻣﺪ ﺳﺎﺧﺘﻪ شد. آﻧﺎﻟﯿﺰ XRD نمونهها فاز ارﺗﻮروﻣﺒﯿﮏ ابررسانا و ﺗﻘﺎرن ﮔﺮوه ﻓﻀﺎیی Pmmm را نشان دادﻧﺪ. تحلیل ﺗﺼﺎوﯾﺮ میکروسکوپ الکترونی روﺑﺸﯽ (SEM) مربوط به ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژی ﺳﻄﺤﯽ مواد ابررسانای خالص Y123 و آلایش یافته با نانوذرات نقره (Y123+x wt%Ag)، کاهش اندازه دانه و ساختارهای متراکم را دراثر افزایش نانوذرات نقره ﻇﺎهر ﻧﻤﻮدﻧد. ﻗﺴﻤﺖهای حقیقی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﺎری مغناطیسی، رﻓﺘﺎر دﯾﺎمغناطیسی ذاﺗﯽ و اﺗﺼﺎﻻت ﻣﺮزدانهای را ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ و ﻣﻮﻟﻔﻪهای ﻣﻮﻫﻮمی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﺎری مغناطیسی، اﺗﻼف اﻧﺮژی ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﻔﻮذ ﺷﺎر و ﺣﺮﮐﺖ ﮔﺮدﺷﺎرها در ﻣﺮز دانهها را نشان دادﻧﺪ. از ﺑﺮرﺳﯽ نمودار حقیقی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﺎری مغناطیسی نمونه خالص Y123 دمای ﺑﺤﺮاﻧﯽ 92 کلوین به دست آﻣﺪ و دﯾﺎﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺲ ﮐﺎﻣﻞ در ﺗﻤﺎمی نمونهها (۰۰/۰، ۰۶/۰، ۱۰/۰ و ۳۰/۰x=) مشاهده گردید. همچنین ﻫﻤﻪ نمونهها با وجود نانوذرات نقره به ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ابررسانا ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه و اﻓﺰودن نانوذرات نقره دمای ﺑﺤﺮاﻧﯽ را کاهش و ﭼﮕﺎﻟﯽ جریان ﺑﺤﺮاﻧﯽ را افزایش داد. نتیجه این که بر ﻣﺒﻨﺎی ﻣقادیر به دست آﻣﺪه ﻣﺎکزﯾﻤﻢ جریان ژوزﻓﺴﻮن و اﻧﺮژی ﺟﻔﺖ شدﮔﯽ بیندانهای ژوزﻓﺴﻮن، 10/0x= بهترین درصد وزنی برای Ag در ﻣﯿﺎن نمونههای آﻻﯾﯿﺪه شده Y123 است. در حقیقت اﻧﺮژی ﺟﻔﺖ شدﮔﯽ بیندانهای ژوزﻓﺴﻮن باعث افزایش نیروی مهارکننده شده که این خود افزایش ﭼﮕﺎﻟﯽ جریان ﺑﺤﺮاﻧﯽ را به دﻧﺒﺎل ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ.