سطحبندی فضایی محورهای گردشگری استان فارس بر مبنای خدمات و تسهیلات گردشگری
نویسندگان
1 استاد، قطب برنامهریزی روستایی ایران، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران
2 کارشناسارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و اکوتوریسم، دانشگاه هرمزگان، ایران
4 دانشیار، قطب برنامه ریزی روستایی ایران، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2014.51227چکیده
خدمات و زیرساختهای گردشگری، بهدلیل رابطۀ مستقیم بین افزایش کمیت و کیفیت زیرساختها و تعداد گردشگران اهمیت دارد. از مهمترین ارکان توسعۀ مقاصد گردشگری، وجود سیستمی کارآمد از تسهیلات، خدمات و تأسیسات گردشگری است. کیفیت بالای خدمات گردشگری اثر مستقیمی بر افزایش درآمد منطقۀ گردشگری دارد، بهافزایش مدت اقامت گردشگران و درنهایت افزایش رضایت آنان منجر میشود و بر انگیزۀ بازدید مجدد گردشگران از مقصد مد نظر میافزاید. گردشگری رابط میان گردشگر و جاذبه است و بازدید هر گردشگر از جاذبهها، بسته به گذر از این محورهاست. بنابراین در پژوهش پیش رو به سطحبندی این محورها از لحاظ خدمات لازم برای گردشگران پرداخته شده است تا متناسب با ظرفیت هر محور گردشگری و مدیریت مناسب آن، سیستم خدماترسانی بهتری برای گردشگران فراهم شود و پاسخگوی نیازهای آنان باشد. از سوی دیگر، پس از شناسایی محورهای دارای موانع و محدودیتهای خدماتی، در رفع مشکلات این محورها تلاش خواهد کرد. روش پژوهش کاربردی است. ابتدا معیارهای پژوهش بهکمک روش دلفی بهدست آمدند و سپس با تحلیل سلسلهمراتبی وزندهی شدند. در مرحلۀ بعد با مدل COPRAS که یکی از مدلهای تصمیمگیری چندمعیاری است، محورهای گردشگری استان فارس رتبهبندی شدند و در چهار سطح قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان میدهد که محورهای شمالی و جنوبی با توجه به اینکه درگاه بیشترین ورود گردشگران به این استان هستند، از خدمات کمتری برخوردارند و باید در اولویت توسعۀ خدمات و زیرساختهای گردشگری قرار گیرند.