سطح‎بندی فضایی محورهای گردشگری استان فارس بر مبنای خدمات و تسهیلات گردشگری

نویسندگان

1 استاد، قطب برنامه‌ریزی روستایی ایران‌، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران

2 کارشناس‎ارشد جغرافیا و برنامه ریزی توریسم، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و اکوتوریسم، دانشگاه هرمزگان، ایران

4 دانشیار، قطب برنامه ریزی روستایی ایران، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، ایران

doi
10.22059/jhgr.2014.51227
چکیده

خدمات و زیرساخت‎های گردشگری، به‎دلیل رابطۀ مستقیم بین افزایش کمیت و کیفیت زیرساخت‎ها و تعداد گردشگران اهمیت دارد. از مهم‎ترین ارکان توسعۀ مقاصد گردشگری، وجود سیستمی کارآمد از تسهیلات، خدمات و تأسیسات گردشگری است. کیفیت بالای خدمات گردشگری اثر مستقیمی بر ‎‎‎افزایش درآمد منطقۀ گردشگری دارد، به‎افزایش مدت اقامت گردشگران و درنهایت افزایش رضایت آنان منجر می‎شود و بر انگیزۀ بازدید مجدد گردشگران از مقصد مد نظر می‎افزاید. گردشگری رابط میان گردشگر و جاذبه است و بازدید هر گردشگر از جاذبه‎ها، بسته به گذر از این محورهاست. بنابراین در پژوهش پیش رو به سطح‎بندی این محورها از لحاظ خدمات لازم برای گردشگران پرداخته شده است تا متناسب با ظرفیت هر محور گردشگری و مدیریت مناسب آن، سیستم خدمات‎رسانی بهتری برای گردشگران فراهم شود و پاسخگوی نیازهای آنان باشد. از سوی دیگر، پس از شناسایی محورهای دارای موانع و محدودیت‎های خدماتی، در رفع مشکلات این محورها تلاش خواهد کرد. روش پژوهش کاربردی است. ابتدا معیارهای پژوهش به‎کمک روش دلفی به‎دست آمدند و سپس با تحلیل سلسله‎مراتبی وزن‎دهی شدند. در مرحلۀ بعد با مدل COPRAS که یکی از مدل‎های تصمیم‎گیری چندمعیاری است، محورهای گردشگری استان فارس رتبه‎بندی شدند و در چهار سطح قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان می‎دهد که محورهای شمالی و جنوبی با توجه به اینکه درگاه بیشترین ورود گردشگران به این استان هستند، از خدمات کمتری برخوردارند و باید در اولویت توسعۀ خدمات و زیرساخت‎های گردشگری قرار گیرند.