بررسی تاثیر توسعه زیرساختهای حمل و نقل بر تولید ناخالص داخلی کشور رویکرد پانل فضایی
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
10.30473/egdr.2025.73218.6937چکیده
امروزه در جهان از خدمات حمل و نقل تحت عنوان صنعت یاد میشود که این نشانه گستردگی و اهمیت این خدمات به عنوان حلقه اتصال صنایع با یکدیگر و عامل ارتباط میان بازارهای مصرف و بازارهای تولید میباشد. در این پژوهش برای بررسی توسعه زیرساختهای حمل و نقل بر تولید ناخالص داخلی کشور از رویکرد تابع تولید گسترش یافته سولو استفاده شده و برای برآورد اثرات توسعه زیرساختها، الگوی دیملو مد نظر قرار گرفته است. برای این منظور، روش پانل فضایی با استفاده از دادههای استانی طی سالهای 1390 تا 1401 بکارگیری شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که افزایش سرمایهگذاری در بخش حمل نقل هر استان منجر به رشد تولید ناخالص داخلی آن استان و افزایش در تردد بار و مسافر در یک استان موجب کاهش در تولید سرانه آن استان شده است. تغییرات در موجودی سرمایه بخش حمل و نقل یک استان، اثری منفی بر تولید سرانه سایر استانهای همجوار دارد. همچنین تعداد مسافر جابجا شده در یک استان خاص، موجب افزایش تولید سرانه در سایر استانهای همجوار آن میشود.
