بررسی جایگاه پیامبر اسلام(ص) امام علی(ع) و ائمه در شعر شاعران معاصر اهل سنت بلوچ(مولوی روانبد و زیب مگسی)
نویسندگان
1 دانشیارزبان و ادبیات فارسی، گروه عمومی، حسابداری، مجمتع آموزش عالی سراوان، سراوان، ایران.
2 دبیر آموزش و پرورش
doi
10.30465/alavi.2025.50914.2698چکیده
ترسیم تصویر پیامبر (ص)و حضرت علی(ع) و ائمه در کلام شاعران و قلم نویسندگان مسلمانان امر بدیع و کشف نوینی نیست؛ اما در کلام شاعران معاصر اهل سنت به ویژه شاعران بلوچ با اهمیت است. چراکه بعضا در اذهان عمومی بنا به تبلیغات سوء بیگانگان و گاها بی اطلاعی مباحثی خلاف واقع بیان میشود. این پژوهش اشعار دو شاعر بلوچ اهل سنت از این منظر بررسی شده است. میرگل محمد زیب مگسی و عبدالله روانبد از جمله شاعران بلوچ اهل تسنن هستند که اشعارآنها نشان می دهد نسبت به اهل بیت پیامبر محبت داشته و آنها را ستوده اند. نتایج پژوهش مبین این است که زیب مگسی بیشتر به مدح حضرت علی «ع»پرداخته و به صفات معنوی ایشان که در تاریخ ذکر شده اشاره کرده و پیامبر اکرم «ص» را نیز مدح کرده است. وی برای امام حسین«ع» به عنوان شهید راه اسلام مرثبه سروده است اما روانبد بیشتر به مدح پیامبراکرم«ص» توجه نشان داده و در میان آن آل گرامی حضرت محمد«ص» را ستوده و آنها را دلیل و هادی خوانده است. وی به امام حسین به عنوان قیام کننده در راه خدا نگریسته و او را به دلیل ایستادگی در برابر ظلم و بدعت می ستاید. تفاوت اشعار مدحی دو شاعر در اینجاست که زیب مگسی احساسات بیشتری را در اشعار خود بیان نموده و بیشتر عشق و عرفان را در نظر دارد ولی روانبد واقع بینانه تر بوده و به اهمیت حضور پیامبرو آل او در حل مشکلات جامعه پیش از بعثت توجه کرده است.